Sunday, 23 October 2011 11:49 ၀င္႔ထန္း
ေအာက္တိုဘာ ၁၅ ရက္ကေန ၁၈ ရက္ေန႔အထိ တရုတ္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ထိပ္တန္းေခါင္းေဆာင္ ၃၀၀ ေက်ာ္ ေပက်င္းၿမိဳ႕မွာ အစည္းအေ၀းလုပ္ခဲ႔ၾကသည္။
သူတို႔ အဓိက ေဆြးေႏြးတဲ႔ အေၾကာင္းက တရုတ္ျပည္ရဲ႕ 'ယဥ္ေက်းမွႈ ပါ၀ါအေပ်ာ႔' (cultural soft power) ကို ျမွင္႔တင္ႏိုင္မယ္႔ နည္းလမ္းေတြ ရွာဖို႔ ျဖစ္သည္။ တစ္နည္းအားျဖင္႔ တရုတ္ စီးပြားေရး တိုးတက္ႀကီးထြား လာေပမဲ႔၊ လူအခ်င္းခ်င္း ရိုင္းပင္းကူညီလိုမွႈ၊ စာရိတၱမ႑ိဳင္ ခြ်တ္ၿခံဳက်မွႈေတြကို ေဆြးေႏြးခဲ႔ျခင္း ျဖစ္သည္။
ေပက်င္းမွာ အသက္ ႏွစ္ႏွစ္အရြယ္ ကေလးမေလး ကားတိုက္ခံရတဲ႔ျမင္ကြင္းကို ျဖတ္သန္းျဖတ္လာ အားလံုးက ကိုယ္နဲ႔မဆိုင္သလို အၾကင္နာမဲ႔စြာ ေရွာင္ကြင္းသြားခဲ႔ၿပီး၊ ေနာက္ဆံုး အမွႈိက္ေကာက္သူက ေဆးရံုပို႔ေပးခဲ႔ေပမဲ႔၊ ကေလး ေသဆံုးသြားခဲ႔ရသည္။ အဲဒီျဖစ္ရပ္အေပၚ ျပည္တြင္းျပည္ပ သတင္းစာေတြက ေ၀ဖန္ျပစ္တင္ၾကၿပီး၊ တရုတ္ လူထုရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ ခြ်တ္ၿခံဳက်မွႈကို ပါတီ အစည္းအေ၀းမွာ အဓိက ေဆြးေႏြးရတဲ႔ အေၾကာင္းအရာ ျဖစ္လာသည္။
ေငြေၾကးနဲ႔ ရုပ္၀တၳဳမွလြဲၿပီး ဘာကိုမွ စိတ္မ၀င္စားတဲ႔ တရုတ္လူထုအတြက္ က်င္႔၀တ္ပိုင္းဆို္င္ရာ ႏွႈန္းစံတန္ဖိုးေတြ (moral soft power) ျပန္ရွာေဖြ ျမွင္႔တင္ဖုိ႔ လိုအပ္ေနၿပီ။ ယခု ပါတီ ဗဟိုေကာ္မတီက အေမရိကန္ ပညာရွင္ ဂ်ဳိးဇက္ အက္စ္ ႏိုင္း (Joseph S. Nye) ေျပာတဲ႔ ေဆာ႔ဖ္ပါ၀ါကို တရုတ္မွာ အေရးေပၚ တည္ေဆာက္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ႔သည္။
လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ ၂၀ ကတည္းက ဂ်ဳိးဇက္ႏိုင္း က တိုင္းျပည္တစ္ျပည္မွာ ေဆာ႔ဖ္ပါ၀ါဆိုတဲ႔ သံလိုက္ဓာတ္စြမ္းအား အေရးႀကီးတဲ႔အေၾကာင္းကို ေျပာခဲ႔သည္။ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ေအာင္ျမင္မွႈက လက္နက္ အင္အား၊ ဓနအင္အား ဆိုတဲ႔ ပါ၀ါအမာေတြေပၚမွာခ်ည္း မတည္။ အေျခခံဥပေဒ ခိုင္ခံ႔မွႈ၊ လူအခ်င္းခ်င္း ေလးစားတန္ဖိုးထားမွႈ၊ စာရိတၱမ႑ိဳင္ အားေကာင္းမွႈ စတဲ႔ ပါ၀ါ အေပ်ာ႔ေတြနဲ႔ ပါ၀ါအမာေတြ ေပါင္းစပ္မွသာ ျပည္တြင္းအင္အား ႀကံခိုင္မွႈနဲ႔ အျခားႏိုင္ငံေတြရဲ႕ အထင္ႀကီး ေလးစားခံရမွႈ ရမည္ဟု ဆိုခဲ႔သည္။
ပါတီ ထိပ္တန္းေခါင္းေဆာင္ေတြက တရုတ္ စီးပြားေရး တိုးတက္မွႈ အရွိန္အဟုန္ ျမင္႔ေနေပမဲ႔၊ က်င္႔၀တ္နီတိ က်ဆင္းမွႈ အပါအ၀င္၊ ေဆာ႔ဖ္ပါ၀ါ ဖြံ႔ၿဖိဳးမွႈ ေနာက္က်ခဲ႔တာကို ၀န္ခံေျပာဆိုမွႈေတြလည္း လုပ္ခဲ႔သည္။
ဒါေပမဲ႔ တရုတ္ရဲ႕ ပင္ကိုယ္ ေဆာ႔ဖ္ပါ၀ါေတြက ဘာေတြလဲ၊ ဘယ္လိုျမွင္႔တင္မလဲဆိုတာေတာ႔ ယခုမွ ရွာပံုေတာ္ဖြင္႔ (soul-searching) ၾကရဦးမည္ ျဖစ္သည္။
၀င္႔ထန္း
Submitted by admin on Saturday, 22 October 2011--ေအာက္တုိဘာလ ၂၂ရက္။ ေစာသိန္းျမင့္ (ေကအုိင္စီ)
ကရင္ျပည္နယ္၊ ျမ၀တီၿမိဳ႕နယ္ ေ၀ၚေလေဒသတြင္ တုိးတက္ေသာ ဗုဒၶဘာသာ ကရင္အမ်ဳိးသားတပ္မေတာ္ (ဒီေကဘီေအ) တပ္ဖဲြ႕မ်ား၏ ေရွ႕ထြက္မုိင္းျဖင့္ ယမန္ေန႔က တိုက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ အစိုးရစစ္တပ္ ၁၂ဦးေသဆုံးၿပီး ၅ဦး ဒဏ္ရာရရွိခဲ့သည္ဟု ဒီေကဘီေအက ေျပာသည္။
ယခင္ရက္ တိုက္ပြဲမ်ားမွ စစ္သည္လူနာမ်ားကို တာအုထာ့မွ ေသ့ေဘာဘုိး(ေမာ္လီခ်ဳိင္း)ေက်းရြာသို႔ ျပန္သယ္ေဆာင္လာ သည့္ အစုိးရ တပ္မ(၂၂) လက္ေအာက္ခံ ခလရ(၂၀၅)တပ္ရင္းအား ယမန္ေန႔ည ၇နာရီခဲြေက်ာ္အခ်ိန္တြင္ ဒီေကဘီေအတပ္ ဖဲြ႕မွ ေသ့ေဘာဘုိးႏွင့္ ေက်ာက္ခက္ေက်းရြာၾကား၌ ေရွ႕ထြက္မုိင္းမ်ားျဖင့္ ႏွစ္ႀကိမ္ တိုက္ခိုက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ဒီေကဘီေအမွ ဗုိလ္မွဴးဆန္းေအာင္က ေျပာသည္။၎က “ၿပီးခဲ့တဲ့ ရက္ပုိင္းက ပစ္ခတ္မႈမွာ ဒဏ္ရာရရွိခဲ့တဲ့ စစ္သားေတြကို ျပန္လာပို႔တဲ့ ရန္သူ႔တပ္ကို က်ေနာ္တုိ႔ ဒီေကဘီေအ က ဦးႀကိဳတုိက္ခုိက္တာပါ။ ပစ္ခတ္မႈက မိနစ္ပုိင္းပဲ ၾကာတယ္ဆုိေပမယ့္ ဆဲြမုိင္းနဲ႔ဆုိေတာ့ ရန္သူဘက္က ေတာ္ေတာ္အထိနာ တယ္။”ဟု ေျပာသည္။
ဒီေကဘီေအ ကလုိ႔ထူးေဘာဗ်ဴဟာမွ ဗုိလ္ၾကာနီ၊ ေတာေနာ္ေဖာ၊ မင္းေဇာ္ဦးတုိ႔ ဦးေဆာင္သည့္ အဆုိပါ ပစ္ခတ္မႈမ်ားတြင္ အစုိးရတပ္မွ ဗုိလ္ႀကီးတစ္ဦး၊ ဗုိလ္တစ္ဦး၊ တပ္ၾကပ္ႀကီး ၂ဦး ေသဆုံးခဲ့သလုိ လူနာမ်ား တင္ေဆာင္လာသည့္ ေထာ္လာဂ်ီ ယာဥ္ေမာင္းသူ ေသ့ေဘာဘုိးရြာသား ၂ဦးလည္း ဒဏ္ရာအျပင္းအထန္ ရရွိခဲ့သည္ဟု ကရင္တပ္ဖဲြ႕ဘက္က ေျပာသည္။
ေကအဲန္အယ္လ္ေအ တပ္အရာရွိတစ္ဦးက “ဒဏ္ရာရတဲ့ ရြာသားေတြကေတာ့ ေမာင္ေက်ာင္းေပ်ာ္ ၄၇ႏွစ္ ဦးေခါင္း ေခ်ာ္ထိ သြားတယ္။ ေနာက္တစ္ေယာက္က အားမင္း ၄၅ႏွစ္။ ရင္ဘတ္ကို ထိမွန္ခဲ့တယ္။ ျဖစ္ျဖစ္ခ်င္းမွာပဲ မဲေဆာက္ေဆး႐ုံကို ပို႔လုိက္ တယ္။”ဟု ေျပာသည္။
ယခုရက္ပုိင္းအတြင္း အစုိးရစစ္တပ္ႏွင့္ ကရင္တပ္ဖဲြ႕မ်ားအၾကား ေန႔စဥ္ဆုိသလုိ တုိက္ပဲြျဖစ္ပြားလွ်က္ရွိရာ အစုိးရတပ္ဘက္မွ ထိခုိက္ေသဆုံးမႈ မ်ားျပားေနေသာ္လည္း ကရင္တပ္ဖဲြ႕ဘက္က ထိခုိက္ေသဆုံးမႈမရွိေၾကာင္း ေျပာသည္။
၎အစုိးရတပ္သည္ တာအူးထာ့မွ ေသ့ေဘာဘုိးေက်းရြာသုိ႔အျပန္ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္ ဒီေကဘီေအႏွင့္ ေကအဲန္အယ္လ္ ေအမ်ား၏ မၾကာခဏ ခ်ဳံခုိတုိက္ခုိက္မႈမ်ားေၾကာင့္ တပ္အင္အား အလြန္ေလ်ာ့နည္းလာသလုိ စိတ္ဓာတ္က်ဆင္းမႈမ်ားလည္း ရွိေနသည္ဟု ဗုိလ္မွဴးဆန္းေအာင္က ေျပာသည္။
http://www.bbc.co.uk/burmese
တိုးတက္ေသာ ကရင္ဗုဒၶဘာသာတပ္မေတာ္ DKBA၊ ကရင္အမ်ိုးသား အစည္းအရံုး KNU နဲ့ ABSDF ေက်ာင္းသား တပ္မေတာ္ ပူးေပါင္း တပ္ဖြဲ့ ေတြက
အစိုးရ စစ္တပ္ ခမရ (၂၀၅) တပ္ဖြဲ့ကို ေသာျကာ ေန့ည ၇ နာရီ ၁၅ မိနစ္မွာ ဆြဲမိုင္းနဲ့ တိုက္ခိုက္ရာ၊ အစိုးရဘက္က (၁၃) ဦး က်ဆံုးျပီး (၄) ဦး ဒဏ္ရာ ရရွိ သြားတယ္ လို့ DKBA ပူးေပါင္းတပ္ဖြဲ့က ေျပာဆိုလိုက္ ပါတယ္။
အခုလထဲမွာ တိုက္ပြဲငယ္ေပါင္း အျကိမ္ (၄၀) ထက္ မနည္း ျဖစ္ပြားခဲ့တယ္လို့ ဆိုပါတယ္
ကရင္ျပည္နယ္ ျမဝတီျမို့နယ္ ေသ့ေပၚဘိုးရြာ နဲ့ ေတာင္နီေက်းရြာျကားမွာ လႈပ္ရွားေနတဲ့ အစိုးရ တပ္မ (၂၂) လက္ေအာက္ခံ ခမရ (၂၀၅) တပ္ရင္းကို ပူးေပါင္းတပ္ဖြဲ့က ဆြဲမိုင္းနဲ့ ခြဲျပီး ခ်ံုခို တိုက္ခိုက္လိုက္တာပါ။
အဲဒီတိုက္ပြဲမွာ KNU တပ္ရင္း (၁၀၃) တပ္ဖြဲ့ က ဆရာဖိုးေလး ဦးေဆာင္ျပီးေတာ့ DKBA (၉၀၉) တပ္ဖြဲ့နဲ့ အတူ ABSDF ေက်ာင္းသားတပ္ေတြ ပူးေပါင္းျပီး တိုက္ခိုက္ လိုက္တာ ျဖစ္တယ္လို့ ဒီေကဘီေအ ပူးေပါင္းတပ္ဖြဲ့မွ ေျပာခြင့္ရသူ ရဲေဘာ္ ဒႆက ေျပာပါ တယ္။
က်ဆံုးတဲ့ သူေတြထဲမွာ ဗိုလ္မႉးလစာနွင့္ ဗိုလ္ျကီးတဦးအပါဝင္ အရာခံဗိုလ္တဦးနွင့္ တပ္ျကပ္ျကီး (၂) ဦးလည္း ပါဝင္တယ္လို့ ဆိုေပမဲ့ သီးျခား အတည္ျပုခ်က္ေတာ့ မရ ေသးပါဘူး။
ျမဝတီျမို့နယ္ ေတာင္ဘက္ျခမ္းေဒသကို အစိုးရကေန တပ္ရင္း (၁၂) ရင္း ေက်ာ္သံုးျပီး ျပီးခဲ့တဲ့ ျသဂုတ္လဆန္းကစလို့ အဆက္မျပတ္ စစ္ဆင္ေနတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အခုလ ထဲမွာ တိုက္ပြဲငယ္ေပါင္း အျကိမ္ (၄၀) ထက္မနည္း ျဖစ္ပြားခဲ့တယ္လို့ ဆိုပါတယ္။
မန္းဒဲ့ဒုိး
ဟုိတေလာက အလုပ္ေတြနည္းနည္းပါးတဲ့အတြက္ အိပ္ရာ၀င္တဲ့အခ်ိန္၊ အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အသံတခုခုၾကားၿပီး ႏုိးလာရင္လဲ ၊ အဲဒီအသံက ဘာအသံလဲ၊ ဘယ္ကလဲဆုိတာ ထပ္ၾကည့္မိျဖစ္
ေသးတယ္။ အဲဒီေနာက္ပုိင္း အလုပ္ေတြမ်ားလုိ ့၊ အိပ္ရာ၀င္တဲ့အခ်ိန္မွာ အသံေတြၾကားေနရေပမဲ့ အရင္ညေတြက ၾကားေနၾကအသံမွန္းသိေနတာရယ္၊ထပ္ၾကည့္အုံးမယ္ဆုိရင္ အိပ္ေရးပ်က္တာဘဲ အဖတ္တင္မွာျဖစ္တဲ့အတြက္ မၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။
အခုအခ်ိန္ အလုပ္ေတြပါးလာတဲ့အခါက်မွ ထၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ ...ေဟာ..ဟုိတေလာက အသံ ဘဲျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္....အဲဒီအသံကေတာ့ မဟာလူမ်ိဳးႀကီး၀ါဒ ေသြးညွီေစာ္နံတဲ့ ေဒါက္တာ လွဳိင္ျမင့္အသံပါဘဲ။ ဖက္ဒရယ္ဆုိတဲ့ေဆာင္းပါး ဒုတိယပုိင္း၊တတိယပုိင္းနဲ ့၊ .Peace ပစ္ထည့္ လုိက္တဲ့ခဲလုံးကုိ ျပန္ကုိက္လုိက္တဲ့ ဖယ္ဒရယ္မူနဲ ့ဖယ္ဒရယ္မူစစ္ ဆုိတဲ့ ဆုိတဲ့ေဆာင္းပါးေတြ
ဆုိပါေတာ့....
ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္ရဲ ့ေဆာင္းပါး ပထမပုိင္းကတည္းက အသံေတြဆူညံစြာ ထြက္ေပၚလာခဲ့ၿပီးၿပီ။
ခပ္ရုိင္းရုိင္းေလးဥပမာျပရရင္ အဲဒီအသံေၾကာင့္ လူေတြအိပ္ေရးပ်က္လုိ ့ အသံပုိင္ရွင္ကုိ ခဲနဲ့ပစ္ေပါက္တာ၊ ေလးခြနဲ ့ပစ္တာေတြလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ တခ်ိဳ ့လူေတြက `` ေဟ့..ဘုိ........တိတ္စမ္း မအူနဲ ့...အိပ္ေရးပ်က္တယ္``လုိ ့...ေအာ္ဟစ္ေျဖာင္းျဖၾကတယ္။
…......................................................................................................
အဲဒီေနာက္ပုိင္း ထပ္မံထြက္လာတာက ေမာင္ပါလရဲ ့ေဆာင္းပါး။...ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္ရဲ ့ေဆာင္းပါး
က ဆင္ျခင္တုံတရားကင္းမဲ့သူရဲ ့ေရးသားခ်က္မုိ ့လုိ ့ ေ၀ဖန္ကဲ့ရဲ ့သံေတြထြက္လာတာ သဘာ၀က် ပါတယ္။ ေမာင္ပါလရဲ ့ေဆာင္းပါးမွာေရာ...ဘယ္လုိလဲလုိ ့.....ေမးစရာေတြရွိလာပါတယ္။ ေဆာင္းပါး
ရဲ ့အစမွာ ဟုတ္မလုိလုိနဲ ့....ေနာက္ပုိင္းေတာ့ ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္ကုိ မသိမသာေလး ေထာက္ခံေပး လုိက္တာပါ။ ပုတ္ေစာ္နံတဲ့ မသာေလာင္း ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္ကုိ ေပါင္ဒါမွဳန္ ့ေတြ ဖုိ ့ ့ေပးလုိက္တဲ့ သေဘာပါဘဲ။...ၿပီးေတာ့..တခ်ိန္တခါက တုိင္းရင္းသားေတြကုိ က်ဴပင္ခုတ္ က်ဴငုတ္မက်န္ေအာင္ အျမစ္ပါေခ်မွဳန္းဖုိ ့၊ ဗမာလူမ်ိဳးေတြကုိ ညႊန္ၾကားၿပီး ေသတမ္းစာေရးခဲ့တဲ့ ဗမာ့အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ သခင္ကုိယ္ေတာ္မွဳိင္းကုိ ဘုန္းေတာ္ဘြဲ ့ေတြ ထပ္မံအမြန္းတင္ ေရးသားဆက္သတဲ့ အေရးအသားေတြ ပါဘဲ။
ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္ေဆာင္းပါးပထမပုိင္းရဲ ့တုံ ့ျပန္ခ်က္ေတြနဲ ့ပါတ္သက္ၿပီး (က်ေနာ္တုိ ့ညီအကုိေတြ
မွာ အကင္းေသပုံမရေသးတဲ့ ကုိယ္တြင္းနာေလးေတြကုိယ္စီကုိယ္စီ အလွ်ိဳအလွ်ိဳဆုိသလုိ ေပၚေပါက္
လာၾကတာကုိ ျမင္ခြင့္ရလုိက္ျခင္းပါဘဲ)ဆုိတဲ ့ေမာင္ပါလရဲ ့မွတ္ခ်က္ေၾကာင့္လဲ ေမာင္ပါလကုိ ပုိၿပီး အံ့ၾသမိေစပါတယ္။ ဒီေလာက္ႀကီးမားတဲ့ အေပါက္ေဟာင္းေလာင္းနဲ ့ဂူႀကီးကုိ သတိမမူမိလုိ ့မျမင္မိ
တာပါလုိ ့ အေၾကာင္းျပခ်င္တာနဲ ့တူပါတယ္။ ဒီဂူကုိျမင္လွ်က္နဲ ့မ်က္ကန္းဟန္ေဆာင္ေနတာလား ဆုိတာ....ေမာင္ပါလကုိယ္တုိင္ သူ ့ကုိယ္သူအသိဆုံးပါ။
ေမာင္ပါလကုိေျပာခ်င္ပါတယ္...ဖက္ဆစ္မဟာဗမာလူမ်ိဳးႀကီး၀ါဒတုိ ့ရဲ ့ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မွဳေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ ့တုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေတြကုိယ္စီရဲ ့ရင္ထဲ၊ႏွလုံးသားထဲ၊ အေသြးအသားထဲ၊ ကုိယ္ခႏၵာ အႏွံ ့အျပားမွာ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြဟာ အနာေဟာင္းေတြမက်က္ေသးဘဲ အနာသစ္ေတြ ရၿပီးရင္း
ရျပန္ပါဘဲဆုိတာ သိထားဖုိ ့လုိပါတယ္။
ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္နဲ ့ေမာင္ပါလရဲ ့တူညီတဲ့အာေဘာ္ကေတာ့ ႏုိင္ငံေရးမွာ လူမ်ိဳးကုိအေျခမခံဖုိ ့
ပါလာေတာ့ ဖက္ဆစ္မဟာဗမာအာဏာေတြနဲ ့ဖင္တေပါက္တည္းဘဲျဖစ္ေနပါတယ္။ အုပ္စုိးသူ ဗမာအာဏာရွင္အဆက္ဆက္နဲ ့မဟာလူမ်ိဳးႀကီး၀ါဒစိတ္ရွိတဲ့ ဗမာလူမ်ိဳးေတြမွာ ဗမာလူမ်ိဳးမဟုတ္တဲ့ အျခားတုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေတြကုိ မ်က္ႏွာျမင္ဖုိ ့ေတာင္မေျပာနဲ ့ နာမည္ေတာင္ၾကားခ်င္တာမ ဟုတ္ပါဘူး။ျမန္မာ့ႏုိင္ငံမွာ လူစိတ္ကင္းမဲ့တဲ့ မဟာလူမ်ိဳးႀကီး၀ါဒတုိ ့ရဲ ့ဖ်က္ဆီးမွဳေၾကာင့္ ႏုိင္ငံသားမ်ား ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေပမဲ့ ဗမာလူမ်ိဳးနဲ ့ပါတ္သက္တဲ့၊ ဘာသာစကား၊စာေပ၊ယဥ္ေက်းမွဳေတြ ေကာင္းမြန္
စြာရွင္ သန္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ ့ဗမာလူမ်ိဳးမဟုတ္တဲ့ အျခားတုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေတြရဲ ့ဘာသာစကား၊ စာေပ ရုိးရာယဥ္ေက်းမွဳေတြက်ေတာ့ အကုန္လုံးနီးပါး ဖ်က္ဆီးခံလုိက္ရတယ္။ဒီေလာက္ဆုိးရြားတဲ့ အေျခအေနမွာေတာင္ နုိင္ငံေရးမွာ လူမ်ိဳးကုိအေၿခခံလုိ ့မရေတာ့ဘူးဆုိေတာ့ မဟာဗမာလူမ်ိဳးႀကီး ၀ါဒ ေသြးနားထင္ေရာက္လြန္းရာမက်ဘူးလား ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္နဲ ့ေမာင္ပါလရယ္။ဗမာမဟုတ္တဲ့ လူမ်ိဳးစု ေတြကုိ ရာဇ၀င္ထဲထားခဲ့ဖုိ ့ မဟာဗမာလူမ်ိဳးတုိ ့ရဲ ့ မဟာဗ်ဴဟာေတြ အတင္းခ်မွတ္ေနတာလား။
ဒါနဲ ့ပါတ္သက္ၿပီး၊ ၿပီးခဲ့တဲ့ 2010 ခုႏွစ္ေႏွာင္းပုိင္းတုန္းက ဗမာႏုိင္ငံေရးဂုရုႀကီးေတြျဖစ္တဲ့ ကုိထြန္းေအာင္ေက်ာ္နဲ ့ရဲေဘာ္ေက်ာ္သန္းတုိ ့ရဲ ့အျပန္အလွန္ေဆြးေႏြးတဲ့အေၾကာင္းအရာတခု
ကုိ ျပန္ၿပီးဆက္စပ္ခ်င္ပါတယ္။.ကုိထြန္းေအာင္ေက်ာ္ အရင္ေဆြးေႏြးတာက ဗမာေရာျမန္မာေရာ ဆုိတဲ့ အေခၚအေ၀ၚဟာ ဗမာလူမ်ိဳးတမ်ိဳးကုိဘဲကုိယ္စားျပဳတဲ့အေၾကာင္း တုိင္းရင္းသားေပါင္းစုံစုေပါင္းေနထုိင္
တဲ့ ယေန ့ႏုိင္ငံဟာ ဗမာႏုိင္ငံ(သုိ ့)ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ ေခၚဆုိတဲ့အတြက္ တုိင္းရင္းသားအားလုံးကုိ ကုိယ္စား မျပဳေၾကာင္း၊ ဗမာလူမ်ိဳးအပါအ၀င္ တုိင္းရင္းသားေတြအားလုံးကုိ ကုိယ္စားျပဳတဲ့ ႏုိင္ငံနာမည္ ကုိ ေျပာင္းလဲေခၚယူသုံးစြဲဖုိ ့အဆုိျပဳေတာ့၊ ရဲေဘာ္ေက်ာ္သန္းကေတာ့ အိႏၵိယက ကုလားေတြ
ကုိယ့္ႏုိင္ငံကုိ ဗမာဘဲသိတဲ့အတြက္ ဗမာ(သုိ ့)ျမန္မာႏုိင္ငံလုိ ့ေခၚဆုိျခင္းဟာ သဘာ၀က်ေၾကာင္း ျပန္ လည္ေခ်ပခဲ့ပါတယ္။
ႏုိင္ငံေရးမွာလူမ်ိဳးကုိ အေျခမခံေတာ့ဘူးဆုိေတာ့ ကုိထြန္းေအာင္ေက်ာ္ေျပာသလုိမ်ိဳးေျပာရင္ ေဒါက္တာ လွဳိင္ျမင့္နဲ ့ ေမာင္ပါလတုိ ့ ရဲေဘာ္ေက်ာ္သန္းျငင္းခ်က္ထုတ္သလုိမ်ိဳး မ်က္စိေတြျပဴးတူးၿပဲတဲနဲ ့ ျငင္း ခ်က္ေတြထုတ္မွာေသခ်ာပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ေမာင္ပါလနဲ ့ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္ဟာ မဟာလူမ်ိဳးႀကီး၀ါဒ ရူးတာခ်င္းအတူတူ၊ ယဥ္ယဥ္
ေလး ရူးတာနဲ ့ယုတ္ယုတ္ေလးရူးတာဘဲကြာပါတယ္။ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္ကေတာ့ ေကာက္က်စ္ယုတ္
မာစြာ အရူးထတယ္လုိ ့ဆုိႏုိင္ပါတယ္။။
ဥပမာတခုအေနနဲ ့လဲ ျပခ်င္ပါတယ္။ ယခုလတ္တေလာျမန္မာအေရးမွာ ဧရာ၀တီျမစ္ဆုံဆည္စီမံ
ကိန္းဟာ အရမ္းကုိေဟာ့ ျဖစ္ေနပါတယ္။ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ တရုတ္တုိ ့ရဲ ့ေသြးစုပ္ခ်ယ္လွယ္သြားမွာ ကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံသားေတြအရမ္းစုိးရိမ္မွဳေတြ ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ ကံမေကာင္း အေၾကာင္းမလွလုိ ့ ဒီျမစ္ဆုံဆည္ျပသနာေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ တရုတ္ႏုိင္ငံနဲ ့စစ္ခင္းရၿပီး တရုတ္ႏုိင္ငံက သိမ္းပုိက္ လုိက္တယ္ဆုိပါေတာ့....
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ တရုတ္ႏုိင္ငံပုိင္ျဖစ္သြားၿပီး၊ ကမၻာ့ေျမပုံေပၚမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံမရွိေတာ့
ဘူး။ လူမ်ိဳးရဲ ့ကံၾကမၼာ၊ ႏုိင္ငံရဲ ့ကံၾကမၼာအားလုံးဟာ တရုတ္ရဲ ့စီမံခန္ ့ခြဲမွဳအတုိင္းဘဲ လုိက္နာရတယ္
ဆုိ ပါေတာ့။ဒီေတာ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားက ကုိယ့္ႏုိင္ငံကုိ ျပန္လည္ရယူခ်င္ေပမဲ့ အေျခအေနက လုံး၀ မေပးေတာ့ဘူး။
ဆုိေတာ့..ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား ဒီကမၻာေလာကမွာလူသားတဦးရဲ ့ ရသင့္ရထုိက္တဲ့အခြင့္အေရးနဲ ့ အ ညီေနခ်င္တယ္...ဒီေတာ့ တရုတ္ႏုိ္င္ငံကုိ ဒီမုိကေရစီအရင္ရေအာင္ လုပ္ေဆာင္မလား။သုိ ့မဟုတ္ တိဘက္ေတြနဲ ့လက္တြဲၿပီး ကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးျပည္နယ္တုိ ့ေတာင္းဆုိမလား..အဲ...တရုတ္ကလည္း ဒီမုိကေရစီလမ္းေၾကာင္းကုိ ခ်ီတက္မယ္...ဖက္ဒရယ္မူဘဲဆုိပါေတာ့...ျမန္မာေတြကုိလည္း ပါတီေထာင္ ခြင့္ေပး မယ္...ဒါေပမဲ ့ျမန္မာလူမ်ိဳးအမည္ပါတဲ့ နာမည္ကုိ ပါတီနာမည္မေပးရဘူး၊ ျမန္မာလူမ်ိဳးကုိ ကမၻာကသိတဲ့၊ေခၚတဲ့ Burma(or)Myanmar နာမည္ကုိလည္းမေခၚေတာ့ဘူး၊ တရုတ္ေတြေခၚခုိင္း တဲ့နာမည္တမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ ့ေခၚရမယ္...အဲဒီေတာ့ ဗမာအပါအ၀င္ ျမန္မာျပည္သားတုိင္းရင္းသားေတြ ဘယ္လုိခံစားၾကမလဲ....ဒီလုိမ်ိဳးဥပမာေပးလုိက္ေတာ့ စာေရးသူအေနနဲ ့ နယ္ခ်ဲ ့အလုိေတာ္ရိစိတ္ရွိတဲ့ လူမဟုတ္ပါဘူး...ယွဥ္ၿပီးေတြးေစခ်င္လုိ ့ပါဘဲ...
တခ်ိန္တခါတုန္းက တုိင္းရင္းသားေတြ ကုိယ့္မင္းကုိယ့္ခ်င္း နဲ ့ကုိယ့္ဘုိးဘြားပုိင္နဲ ့ေျမ၊ေရနဲ ့ေန
လာခဲ့တာေတြကုိလည္း ကုိယ္ခ်င္းစာတရားထားၿပီး ဗမာလူမ်ိဳးေတြက ျပန္ၿပီးသတိရေပးေစခ်င္
လုိ ့ပါ။ယေန ့ဗမာမဟုတ္တဲ့တုိင္းရင္းေတြဟာ မဟာဗမာလက္ေအာက္မွာေရာ၊ နယ္ခ်ဲ ့လက္ေအာက္
မွာေရာ အတူတူနဲ ့အငူငူ၊ သူမသာ ကုိယ္အသုဘ ပါဘဲ ရင္ေကာ့ၿပီးမလူးသါမလြန္ ့သာနဲ ့ဒုကၡမ်ိဳးစုံကုိ ရင္စီးၿပီးခံစားရတာပါ။
ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္လုိ လူပါး၀တဲ့အေရးအသားေတြဟာ အရင္တုံးက ရုရွားမွာစစ္ပညာေတြသြားသင္
ယူတဲ့ မဟာလူမ်ိဳးႀကီး၀ါဒ ဗမာဖက္ဆစ္ေတြရဲ ့စစ္ေခြးေတြဘဲ လုပ္တာမ်ားပါတယ္။သူတုိ ့ေတြဟာ တုိင္းရင္းသားအင္အားစုေတြ၊ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုေတြကုိ လူပုဂဳိလ္အရေရာ၊ အဖြဲ ့အစည္းအရေရာပါ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရုိင္းပ်ေစာ္ကါးၾကပါတယ္။
ဒါေပမဲ ့သူတုိ ့ေတြဟာ အမ်ားစုက အသက္အရြယ္ေတြငယ္ေသးေတာ့ သူတုိ ့မသိလုိ ့လုပ္မိတာလဲျဖစ္ ခ်င္ျဖစ္မယ္၊သိလွ်က္နဲ ့လဲ လုပ္ခ်င္လုပ္မယ္။ၿပီးေတာ့ သူတုိ ့ေလွ်ာက္တဲ့လမ္းဟာ ဒီမုိကေရစီ နဲ ့ဆန္ ့က်င္ဘက္ျဖစ္ေနတယ္။အခု ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္ကေတာ့ အသက္အရြယ္ကလဲ ေျခတဖက္က သခၤ်ိဳင္းကုန္းမွာလွမ္းေနၿပီ၊ ဒီမုိကေရစီ ႏုိင္ငံေရးသမားလုိ ့ အရွက္မရွိ ကုိယ့္ဂုဏ္ကုိယ္ေဖၚလုိက္ေသး
တယ္၊ အမွန္စင္စစ္ ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္ဟာ ဗမာဗမာစစ္၀ါဒီေတြရဲ ့မုိက္ရူးရဲ စစ္ေခြးအႀကီးစား ဘဲျဖစ္ေနပါတယ္။ ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္ရဲ ့ဘ၀ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္ေရာက္ရင္ သခင္ကုိယ္ေတာ္မွဳိင္း လုိ ေသတမ္းစာမေရးမိဖုိ ့သတိေပးလုိပါတယ္။ ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္ရဲ ့အေျပာအဆုိေတြက အဲဒီလုိ မ်ိဳးလုပ္မိမွာ စုိးရိမ္လုိ ့ပါ။ဘ၀ကူးေကာင္းဖုိ ့စဥ္းစားမိၿပီး တရားေတာ္ေတြနားေထာင္ျဖစ္မယ္ဆုိရင္လဲ ဒယ္အုိးဆရာေတာ္ ဦးသုမဂၤလရဲ ့တရားေတာ္ေတြကုိလဲ နားေထာင္ေပးဖုိ ့ေဒါက္တာလွိဳင္ျမင့္ကုိ လမ္းျပေပးခ်င္ပါတယ္။ ဒယ္အုိးဆရာေတာ္က ဗမာလူမ်ိဳးေတြရဲ ့လႊဲေခ်ာ္မွဳေတြကုိ အားမနာ တမ္း ေထာက္ျပ၊ေျပာဆုိ ဆုံးမေလ့ရွိတယ္။
သါမန္လူတေယာက္အေနနဲ ့အူေၾကာင္ေၾကာင္အေတြးအေခၚမ်ားေတြးေခၚမည္မဟုတ္ပါ။ေဒါက္တာ
လွဳိင္ျမင့္အေနနဲ ့ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ သာမန္မဟုတ္ေတာ့ဘဲ တခုခုလႊဲေခ်ာ္ေနမွာေတာ့ေသခ်ာပါတယ္။ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ခြ်တ္ယြင္းမွဳအေနနဲ ့စာမတတ္တဲ့ သာမန္လူတေယာက္နဲ ့စာနည္းနည္း တတ္တဲ့
ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္လုိ လူမ်ိဳးကေတာ့ ပုိၿပီးေတာ့အႏၱရာယ္ႀကီးမားပါတယ္။လူမွဳပါတ္၀န္းက်င္အတြက္ ပုိၿပီးအႏၱရာယ္မ်ားပါတယ္။
ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္ေနနဲ ့စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ လႊဲေခ်ာ္မွဳျဖစ္လဲ ျဖစ္ခ်င္စရာပါ။ ျမန္မာျပည္တြင္း မွာဆုိ၊
ေဒါက္တာတေယာက္အေနနဲ ့ဘုိးေတာ္တေယာက္လုိ ပူေဇာ္ပသမွဳေတြခံလာၿပီးေတာ့၊ ျပည္ပမွာ
ေတာ့ ဗမာျပည္က ေဒါက္တာဘြဲ ့ဟာ ေဆးရုံေဆးခန္းမွာေတာင္ အိမ္သာေဆး၊ ၾကမ္းတုိက္တဲ့အလုပ္
ေတာင္ ၀င္ဖုိ ့သိပ္မလြယ္။ ျပည္ပကုိေရာက္သြားတဲ့ ျမန္မာဒုကၡသည္ေတြထဲမွာ ေရကူးကြ်ဲပါ ဗမာႏုိင္
ငံေရးသမားေတြကလည္း ခပ္မ်ားမ်ား၊ ႏုိင္ငံေရးကုိဘန္းျပၿပီး ပရုိပုိစယ္ေတြလုိက္တင္ေတာင္းေတာ့လဲ အရင္ကလုိ ေခတ္မေကာင္းေတာ့၊ အခ်ိဳ ့ဆုိရင္ စိတ္ဓါတ္ေတြက်ၿပီး အရက္ကြ်န္ေတြျဖစ္ သြားၾက တယ္။အဲဒီစာရင္းထဲမွာ ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္တေယာက္ ပါခ်င္လဲပါသြားႏုိင္တယ္။ ေလာကႀကီးကုိလဲ
မေက်နပ္ မိမိကုိယ္ကုိယ္လဲအားမရ၊ စိတ္ေတြက်ဥ္းၾကပ္လာၿပီး တေလာကလုံးကုိ အစုိးျမင္၀ါဒနဲ ့
ျမင္ၿပီး အရိပ္မည္းမည္းေတြျမင္တုိင္း လုိက္ကုိက္ေတာ့ပါဘဲ။
…................................................
နယ္စပ္တုိ ့မဲေဆာက္လုိေဒသတုိ ့မွာ ဗမာေတာ္လွန္ေရးသမားေတြ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ေတြ ကုိ ေၾကာက္လုိ ့ဆုိၿပီး ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္ က ကုန္းတုိက္၊ကုန္းေခ်ာတဲ့ေလသံေတြ ပစ္ေပးေနပါတယ္။ တကယ့္ႏုိင္ငံေရးအေတြးအေခၚရွိတဲ့ ဗမာႏုိင္ငံေရးသမားေတြဟာ ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္လုိ အဆင့္ အတန္းမရွိတဲ့စကား၊ လူျပိန္းစကားေတြေျပာမွာ မဟုတ္ဘူး။
တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္၊ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြနဲ ့ႏုိင္ငံေရးကုိ ပူးတြဲလုပ္ေဆာင္တဲ့ ဗမာႏုိင္ ငံေရးသမားေတြ(အနည္းစုသာရွိ)ဟာ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ ့ ခံစားခ်က္ကုိနားလည္တယ္၊
ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးရဲ ့ျပသနာအရင္းအျမစ္ကုိျမင္တယ္၊ အေတြးအေခၚနိမ့္က်ၿပီး ဂုဏ္သိကၡာ ကင္းမဲ့တဲ့စကားေတြကုိလည္း မဆုိ၊ ။
ဖက္ဒရယ္ဆုိတဲ့ ေဆာင္းပါးရဲ ့ဒုတိယပုိင္းအရ ပုဂုိလ္ေရးအတၱခံစားခ်က္ကုိ အေျခခံၿပီး အရိပ္ေတြမည္းမည္းျမင္တုိင္း လုိက္ေဟာင္၊ လုိက္ကုိက္တာေတာ့ အရမ္းကုိ မုိက္မဲလြန္းပါတယ္။
ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္ေျပာသလုိ ဗမာလူမ်ိဳးအပါအ၀င္ မ်ိဳးႏြယ္စု (၈)မ်ိဳးအေနနဲ ့သတ္မွတ္ၿပီး၊ တုိင္းျပည္ကုိ ဖက္ဒရယ္မူနဲ ့သြားရင္ ဗမာလူမ်ိဳးေတြအတြက္ နစ္နာမွဳရွိတယ္လုိ ့အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ ဥပမာအေန နဲ ့ႏွဳိင္းၾကည့္ရေအာင္....ကရင္တက်ပ္..ဗမာတက်ပ္ ဆုိတဲ့စကားအတုိင္း ကခ်င္တက်ပ္ဗမာတက်ပ္၊ အစရွိတဲ ့ယခုလက္ရွိသတ္မွတ္ထားတဲ့တုိင္းရင္းသား(၇)မ်ိဳးမွာ တက်ပ္စီ၊ ဗမာလူမ်ိဳးမွာ(၇)က်ပ္ရ တယ္ဆုိပါစုိ ့၊ တုိင္းျပည္ဟာေအးခ်မ္းသြားမလား။ ေနာက္တဆင့္အေလွ်ာ့ေပးၿပီး ျမန္ျပည္မွာ ဗမာ
အပါအ၀င္ တုိင္းရင္းသားမ်ိဳးႏြယ္စုေပါင္း (၁၃၅)မ်ိဳးထဲမွာ ေ၀စုအေနနဲ ့တုိင္းရင္းသား (၁၃၄)မ်ိဳးထဲမွာ တက်ပ္စီ၊ ဗမာလူမ်ိဳးေတြဘက္က တုိင္းရင္းသားတမ်ိဳးစီ တက်ပ္ရတုိင္း ဗမာလူမ်ိဳးလည္း တက်ပ္ရသင့္တယ္တြက္ရင္ ၁၃၄ က်ပ္ရတယ္ဆုိပါစုိ ့။ တုိင္းျပည္ဟာေအးခ်မ္းသြားမလား။
ေလာဘရမၼက္ေတြ အေတာမသတ္ႏုိင္တဲ ့မဟာလူမ်ိဳးႀကီး၀ါဒရွိသူေတြဟာ သူ ့လူမ်ိဳးနဲ ့အျခားလူ မ်ိဳးနဲ ့ႏွဳိင္းယွဥ္ရင္ သူ ့လူမ်ိဳးကုိဦးစားေပးမယ္။သူ ့လူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္းဆုိရင္ေတာ့ သူ ့ရဲ ့မိသားစုေဆြ
မ်ိဳးေတြကုိ ဦးစားေပးတယ္ဆုိတာ ေန၀င္းနဲ ့အေပါင္းပါတုိ ့ရဲ ့စရုိက္၊ သန္းေရႊနဲ ့အေပါင္းပါတုိ ့ရဲ ့
စရုိက္ကုိ ၾကည့္ရင္သိႏုိင္ပါ။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ ့ဦးသိန္းစိန္တုိ ့ပါတ္သက္တဲ့ေဆာင္းပါးမွာလဲ ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္က အသားကုန္ဖါးေတာ့တာပါဘဲ။ ဒါေၾကာင့္ဒီလုိကုိးလုိ ့ ရင္ထဲမွာေတာ့ တခ်က္ေကါက္ခ်က္ခ်လုိက္မိ
ပါတယ္။ စာေရးသူငယ္ငယ္တုန္းက ကါတြန္းရုပ္ျပတပုဒ္ဖတ္ခဲ့တာ ျပန္ၿပီးသတိရမိပါတယ္။
တခါက...ရြာတရြာမွာ ..ရြာသူရြာသားေတြဟာ ေအးအတူပူအမွ်နဲ ့ေနထုိင္ၾကၿပီး ေကာက္ပဲသီးႏွံ၊ ဆန္စပါးေတြကုိ စုေပါင္းထြန္ယက္စုိက္ပ်ိဳးၾကၿပီး ထြက္လာတဲ့အသီးအႏွံေတြကုိ သာတူညီမွ်ေ၀ စားၾကတယ္တဲ့...တေယာက္ေယာက္က အမဲလုိက္တဲ့အခါ ရလာတဲ့အမဲ၊သားေကာင္ေတြကုိ အျခားလူေတြနဲ ့သာတူညီမွ်ေ၀ခြဲစားေသာက္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီထဲက မိသားစုတစုဟာ အဲဒီလုိမဟုတ္ဘူး။ သူမ်ားေတြသာတူညီမွ်ေ၀စားၾကတာကုိ သူတုိ ့ေ၀စုနည္းတယ္ဆုိၿပီး အၿမဲ တမ္းျပသနာရွာေလ့ရွိတယ္။ တေန ့ေတာ့အဲဒီမိသားစုငါးမွ်ားထြက္သတဲ့..ေခ်ာင္းထဲမွာ ငါးမွ်ားရင္း ဖခင္ျဖစ္သူရဲ ့ငါးမွ်ားတံမွာ ငါးကုိက္တယ္ဆုိၿပီး မိသားစုေတြအလြန္ေပ်ာ္ရႊင္ၾကတယ္။
ဒါနဲ ့သူတုိ ့မိသားစုတခုစဥ္းစားလုိက္မိတယ္...ဒီအတုိင္းဆုိ ငါတုိ ့ရလာတဲ့ငါးဟာ အျခားရြာသားေတြ
ကုိ ခြဲေ၀ေပးရမယ္။သူတုိ ့မခြဲေ၀ေပးခ်င္ဘူး...ဒီေတာ့ သားျဖစ္သူကုိ ရြာထဲမွာျပန္ၿပီး ရြာသူရြာသားေတြ
နဲ ့ ရန္ျပန္ျဖစ္ခုိင္းတယ္။ သားျဖစ္သူလည္း နဂုိကတည္းက မုိက္ရူးရဲဗီဇရွိတာနဲ ့ ရြာသူရြာသားေတြ နဲ ့ျပန္ၿပီးရန္ျဖစ္ထုိးႀကိတ္ေတာ့တာဘဲ...ဖခင္ျဖစ္သူက ငါးကုိက္တယ္္ဆုိတဲ့ ငါးမွ်ားတံကုိ ဆြဲထုတ္တဲ့ အခါမွာ ေရေအာက္မွာျမွဳပ္ေနတဲ ့ထမိန္စုတ္ေလးတစ ပါလာပါတယ္။ အဲဒီမိသားစုလဲ အရွက္တကြဲ အက်ိဳးနည္းၿပီး ရြာကေနထြက္ခြါသြားခဲ့တယ္။ ပုံျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါဘဲကြယ္....
ေျပာခ်င္တာက သိန္းစိန္ေဖၚတဲ့ဒီမုိကေရစီဟာ တကယ္ဒီမုိကေရစီလား၊ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးေကာင္းလာ
တယ္ ဆုိၿပီး၊တျခားတုိင္းရင္းသားေတြနဲ ့ေ၀စုခြဲေ၀ရမွာေၾကာက္လုိ ့ ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္လုိ သားမ်ိဳး၊ အျခားလူေတြနဲ ့လုိက္ၿပီး မုိက္ေၾကးမခြဲေသးနဲ ့အုံး။ ထမိန္စုတ္ဒီမုိကေရစီျဖစ္မွာ စုိးရိမ္လုိ ့ပါ။
ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္ရဲ ့ေဆာင္းပါးေတြဟာ တကယ္မွ်တတဲ့အေတြးအေခၚရွိၿပီး ေရးတာမဟုတ္ဘဲ စိတ္ရူးေပါက္တုိင္း ကြန္ပ်ဴတာေပၚမွာ ေရးခ်တဲ့မုိက္ရူးရဲအေရးအသားေတြဘဲျဖစ္ပါတယ္။ သူ ့ရဲ ့အေရး အသားေၾကာင့္ သူရဲ ့ပင္ကုိယ္စရုိက္ေတြကုိလည္း ရုပ္လုံးေပၚလာပါတယ္။ အမွန္စင္ စစ္ ေဒါက္တာ လွဳိင္ျမင့္ဟာ လူူႀကီးျပင္းလာတဲ့ေဒသမွာေရာ သူေရာက္ရာေဒသေတြမွာေရာ ျပသနာေပါင္းစုံေတြ နဲ ့ေပ်ာ္ေမြ ့တဲ့သူပါ။ေလာကႀကီးမွာ ေနမတတ္ရင္ ေနစရာေနရာမရွိပါဘူး။
သူ ့ရဲ ့အူေၾကာင္ေၾကာင္အေတြးအေခၚေၾကာင့္ သူလုိမ်ိဳး မဟာလူမ်ိဳးရူး ရူးထေနတဲ့လူေတြ ခပ္မ်ားမ်ားကလဲ သူ ့ကုိေထာက္ခံခ်က္ေတြေပးေနတာလဲ အင္မတန္ ေအာ့ႏွလုံးနာစရာေကာင္းပါတယ္.....
အဲဒီေတာ့ ေမာင္ပါလရဲ ့ေဆာင္းပါးေခါင္းစဥ္လုိမ်ိဳး ဒီလုိပုံနဲ ့မုိးႀကီးခ်ဳပ္မွာေသခ်ာတယ္။ ဒီလုိပုံနဲ ့မုိးမခ်ဳပ္
ခ်င္ လွ်င္ ျမန္မာျပည္၊ ႏုိင္ငံသူ၊ႏုိင္ငံသားကုိ ခ်စ္ျမတ္နုိးသူတုိင္းတရားမွ်တတဲ့အေတြးအေခၚေတြနဲ ့ႏွလုံး
သားကုိယ္စီေတြမွာ ကိန္းေအာင္းေနေအာင္ ျပဳမူက်င့္ႀကံရမွာျဖစ္ပါတယ္။
မန္းဒဲ့ဒုိး
19/10/2011.
စစ္ရဲ့ အျမဳေတ
စစ္ပြဲဆိုတာကမၻာေပၚမွာမရွိသင့္ဆံုးအရာ
စစ္ပြဲမရွိခဲဲ့တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးအရပ္ မရွိသလို
စစ္ ဆိုတာဖက္ဆစ္ တစ္၀က္တဲ့
စစ္ရဲ့ မဲ(မည္း)နက္ေသာေတာင္ပံမွာ
ရက္စက္မႈေတြရွိေကာင္းရွိမယ္
အဲဒီေတာင္ပံရဲ့ အားမာန္ေတြမွာ
ျငိမ္းခ်မ္းေရးရဲ့ အျမဳေတ ေတြရွိတယ္။
ဖိႏႈိပ္သူနဲ႔ အဖိႏႈိပ္ခံသူ
က်ဴးေက်ာ္စစ္နဲ႔ ခုခံစစ္
တရားေသာစစ္နဲ႔ မတရားေသာစစ္
သင္ဘယ္ဘက္က ရပ္တည္ျဖစ္မလဲ။
သူပုန္ဆိုတဲ့ေ၀ါဟာရ
ငါတို႔အတြက္ ျမတ္တဲ့နာမ
မတရားတာကို ျပန္ခံခ်တာတဲ့။
တိုက္ပြဲတစ္ပြဲရဲ့ ျမင္ကြင္းကို
ထိုတိုက္ပြဲရဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔
တိုင္းတာမႏႈိင္းယွဥ္သင့္။
ေတာ္လွန္ေရးသမားဆိုတာ
လူထုေနာက္ျမီးဆြဲမဟုတ္
လူထုကိုုဥိးေဆာင္တဲ့သူ။
ေတြေ၀စရာမလို
နားေယာင္စရာမလို
လုပ္စရာရွိတာလုပ္ရမယ္။
စစ္ပြဲေတြေၾကာင့္
ကမၻာေျမျပင္ ပ်က္ရင္ပ်က္မယ္
ကရင္ေတြရွိေနေသးရင္ေတာ့.........
ဘဥိးၾကီးရဲ့မူ ေလးခ်က္ဟာ
ဒိုု႔ကရင္ေတြအတြက္
ထာ၀ရ ရွိေနရဥိးမယ္။
မတရားတာကို ေခါင္းငံု႔မခံတတ္တဲ့ ကရင္လူမ်ိဳးတို႔ရဲ့ ဗီဇသတၱိကို အေရာင္ျပန္တင္နိုင္ခဲ့တဲ့
ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ေစာလားပြယ္ႏွင့္တကြကရင္ရဲေဘာ္အေပါင္းအား ဒီကဗ်ာေလးနဲ႔ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါတယ္။
စ,အိုုင္ခန္႔ (နွင္းခဲေျမ)
ေဒါက္တာ (ဦး)လိႈင္ျမင့္လည္း ဖက္ဒရယ္အေၾကာင္း ေရးရင္းေရးရင္းနဲ႔ ဝင္လာသမွ်ကို ဆန္စင္ရာ
က်ဥ္ေပြ႕လိုက္သလို တုန္႔ျပန္ေရးေနရေတာ့ အေတာ္လည္း ေမာေနေရာ့ေတာ့မယ္လို႔ ထင္မိတယ္ ။
ဦးလႈိင္ျမင့္ရဲ့ စာေတြကရွည္ ၊ ကြန္မန္႔ေတြကမ်ား ၊ တံု႔ျပန္ေရးသူေတြလည္း ေပၚလာတာေၾကာင့္ ၊
ဖတ္ရင္းနဲ႔ အာရံုသိပ္မစိုက္ႏိုင္ေတာ့လို႔ အမ်ားႀကီးဆက္မေရးခင္ အေရးအႀကီးဆံုး အေျခခံတစ္ခ်က္
ကိုပဲ အရင္ဆံုးေျပာခ်င္ပါတယ္ ။ ဒီအခ်က္ဟာ တိုင္းရင္းသားအေရး ၊ ဖက္ဒရယ္အေရး စတာေတြရဲ့
အႏွစ္ခ်ဳပ္လို႔နားလည္မိၿပီး ဦးလိႈင္ျမင့္ ႀကိဳးစားပမ္းစား ေရးခဲ့သမွ်ေတြအားလံုးကိုလည္း ျခံဳငံုေျဖၿပီး
သား ျဖစ္သြားမယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္ ။
ရွင္းရွင္းေလးပါ ၊
“တိုင္းရင္းသားေတြအတြက္ လူသားတစ္ေယာက္မွာရွိသင့္တဲ့ အခြင့္အေရးနဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာရွိရွိ
ရပ္တည္သြားႏိုင္ၾကဖို႔ ခိုင္မာတဲ့အာမခံခ်က္” လိုအပ္ေနတာပါပဲ ။
ဒါေပမယ့္ လက္ရွိမွာ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ထားစရာဆိုလို႔ ဖက္ဒရယ္ပဲရွိေတာ့ ၊ ဖက္ဒရယ္စကားပဲ
ေျပာၾကရတာပါ ။ ဦးလိႈင္ျမင့္ျဖစ္ေစ ၊ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ဒိထက္သာလြန္တဲ့ ပံုစံတစ္ခုခုကို လက္ခံ
ႏိုင္ေလာက္တဲ့ အေနအထားရွိေၾကာင္း အခ်က္အလက္စံုစံုလင္လင္နဲ႔ ခ်ျပႏိုင္ရင္ ပြဲသိမ္းပါၿပီ ။
သို႔ေပမဲ့ မရွိေလဘူး မဟုတ္လား ။ ဒီေတာ့ ရွိထားတဲ့ ဖက္ဒရယ္ကိစၥကိုပဲ ေကာက္သင္းေကာက္
သလို ထင္တာျမင္တာေတြကို အပ်က္ဖက္ကၾကည့္ၿပီး ေဝဖန္လာတဲ့အခါ ျပန္မေျပာလည္းခက္ ေျပာ
ရလည္းခက္ခက္ ျဖစ္ေနပါတယ္ ။ ဦးလိႈင္ျမင့္ရဲ့ ေလႏွင္ရာအတိုင္းလားၿပီး အကုန္ျပန္ေျပာဖို႔ စဥ္းစား
ေရးထားတာေတြရွိေပမဲ့ အခ်ိန္ကုန္သက္သာေအာင္ အခ်ိဳ႕အခ်က္ကေလးေတြပဲ ေျပာၾကည့္ပါရေစ ။
ကၽြဲကူးေရပါ
ကေန႔ လူငယ္ပိုင္း အေတာ္မ်ားမ်ား ေျပာၾကတဲ့စကားပါ ။
ဒီမိုကေရစီရရင္ ကၽြဲကူးေရပါဆိုသလို တိုင္းရင္းသားေတြရဲ့ အခြင့္အေရးလည္း အလိုအေလွ်ာက္
ရလာမွာပါလို႔ ဆိုၾကတယ္ ။
သူတို႔ေလးေတြကို မွားတယ္လို႔ေျပာရင္ ရက္စက္ရာက်မွာစိုးလို႔ “ပေဒသရာဇ္ေတြရဲ့ ေခတ္ကေန
စၿပီး မ်က္ေမွာက္ကာလအထိ တိုင္းရင္းသားေတြ ဘယ္လိုအခြင့္အေရးေတြမ်ား အလိုအေလ်ာက္ ရ
လာခဲ့ဖူးသလဲ” လို႔ ခ်ိဳခ်ိဳသာသာ ေမးရမလို ျဖစ္ေနတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ တိုင္းရင္းသားေတြကို လိုအပ္
တဲ့အခ်ိန္မွာ သၾကားလံုးနဲ႔ ေခ်ာ့တာေတြကိုေတာ့ အေၾကာင္းမျပပါနဲ႔လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္ ။ အဲဒီလို
ေျပာရင္ သၾကားလံုးေနာက္က တြဲလ်က္ပါလာတဲ့ နားရင္းတီးတာေတြကိုပါ ထည့္ေျပာလာတဲ့အခါ
မ်က္စိမွိတ္ျငင္းခံုတာေတြနဲ႔ပဲ အဆံုးသတ္ၾကရမွာမို႔ပါ ။
ဗမာေတြရဲ့ အေတြး
“တိုင္းရင္းသားေတြ သနားမွ လုပ္ခြင့္ရေတာ့မယ္”
“အၾကပ္ကိုင္သမွ် လည္စင္းခံေနရေတာ့မွာ”
ဦးလိႈင္ျမင့္ဟာ ဗမာစစ္စစ္ဟုတ္မဟုတ္ က်ေနာ္မသိပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ ဗမာေတြရဲ့အေတြးကို သူ႕
အေရးမွာ ထင္ဟပ္ျပထားတယ္ဆိုတာ ျမင္ရပါတယ္ ။ စြပ္စြဲတယ္လို႔ မယူဆေစလိုပါ ။ က်ေနာ္ဟာ
ဗမာလို႔ ခံယူထားၾကသူေတြၾကားမွာ ႀကီးျပင္းလာသူ ၊ ဗမာအေၾကာင္း ေနာမေၾကေပမယ့္ အေျခခံ
သေဘာေလာက္ကိုေတာ့ သိျမင္ဖူးသူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အမွန္အတိုင္းေျပာတာပါ ။ ရႈတ္ခ်ေန
တာလည္း မဟုတ္ပါဘူး ။ အရွိကို အရွိအတိုင္း ေျပာတာပါ ။
ခက္တာက တိုင္းရင္းသားေတြ ဘယ္လိုျပန္ျမင္ၾကမလဲဆိုတာကို ျပန္ၿပီးစာနာေပးႏိုင္ၾကဖို႔ စိတ္မ
ေမြးႏိုင္ၾကတဲ့ ကိစၥပါ ။ က်ေနာ္အပါအဝင္ ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေပ်ာင္း ေျပာသူေတြရဲ့ စာနဲ႔ ေလေတြဟာ
လည္း အလဟႆျဖစ္လာေနခဲ့တာ ၾကာပဲၾကာလွပါၿပီ ။ ဦးလိႈင္ျမင့္ရဲ့ တတိယေဆာင္းပါးေအာက္က
ကြန္မန္႔ေလးတစ္ခုကို နမူနာေလး ထည့္ေပးလိုက္ပါရေစ ။ ေရးတဲ့သူ ျမင္သလို ဗမာအမ်ားစု သိျမင္
နားလည္လာတဲ့တေန႔ ၊ စာနာမႈေတြနဲ႔ နီးစပ္လာႏိုင္ၾကၿပီး အခက္ခဲ ျပႆနာေတြ ေျပလည္ဖို႔ နီးစပ္
လာၿပီလို႔ ယူဆပါတယ္ ။
ေရႊၿမိဳင္ဘခ်စ္(တိုက်ဳိ) said...
“လြတ္လပ္တ့ဲဒီမိုကေရစီ. နိုင္ငံမွာေနတ့ဲသူေတြ. ကိုယ္တုိင္က. စည္း
လံုးညီညြတ္မႈမရွိဘဲ. ျပည္တြင္းကိုေတာ့စည္းလံုးညီညြတ္ၾကေနာ္. လို႔
တိုက္တြန္းေနတာ. ေတြ႕ရေတာ့. အမ်ဳိးသားျပန္လည္စည္းလံုးညီညြတ္ေရး
ဆိုတာကို. ေတာ္ေတာ္အခ်ိ္န္ယူၿပီး လုပ္ယူရမယ္လို႔ထင္ပါတယ္၊. နွစ္ေပါင္း
၆၀. ေက်ာ္အစိုးရအဆက္ဆက္ဟာ. မီးခဲေပၚမွာ. ျပာ. ေလးဘဲျဖဴးျဖဴးၿပီး
အေပၚယံ စည္းရံုးညီညြတ္ေနသေယာင္ေယာင္. လုပ္ခ့ဲေပမ့ဲ. တိုင္းရင္းသား
လူမ်ဳိးစုတိုင္းရဲ႕ရင္ထဲမွာ. ဒါဏ္ရာကိုယ္စီရွိေနခ့ဲၾကတယ္၊. ကၽြန္ေတာ္ဟာ
ေမာ္လၿမိဳင္မွာစက္မႈလက္မႈအထက္တန္းေက်ာင္း. တက္ခ့ဲစဥ္တံုးက. ေရး၊
ထားဝယ္၊ ၿမိတ္၊ ေကာ့ေသာင္၊ ဖားအံ၊ ရခိုင္နဲ႔ ဧရာဝတီတိုင္း. ကသူေတြနဲ႔.
သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္၊. အဲဒီကေနျဖစ္ခ်င္ေတာ့. သိပၸံကို. မႏၱေလးမွာ
သြားတက္ရတယ္၊. အဲဒီမွာ. ကခ်င္၊ ခ်င္း၊ ရွမ္း၊ ကယား၊ ရခိုင္၊ ျမန္မာျပည္
အထက္ပိုင္းနဲ႔. အလယ္ပိုင္း. ၿမိဳ႕ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား. ကသူငယ္ခ်င္းေတြ
ျဖစ္ခ့ဲပါတယ္၊. အဲဒီမွာ. တိုင္းရင္းသားေတြလူမ်ဳိးေတြအားလံုးနီးပါးရဲ႕. ဗမာ
လူမ်ဳိးေတြအေပၚ ထားတဲ့သေဘာထားနဲ႔. အျမင္ေတြဟာ. အ့ံၾသစရာေကာင္း
ေလာက္ေအာင္. နီးနီးစပ္စပ္တူညီေနတာ ေတြ႕ရတယ္။”
တိုင္းရင္းသားေတြရဲ့ အျမင္
က်ေနာ့္အျမင္ေတြကို အျမဲတမ္း အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ဖက္ကပဲ ေရးေလ့ရွိပါတယ္ ။
ဒီပို႔စ္မွာေတာ့ ဗမာေတြ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဓမၼဓိဌာန္က်က် သံုးသပ္ႏိုင္မိေကာင္း သံုးသပ္ဖို႔အခြင့္အလမ္း
ရရေလေအာင္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ အခ်ိဳ႕လူေတြရဲ့ ထင္ျမင္ခ်က္ေတြကို တင္ျပတာပါ ။ အျပစ္တင္
ရႈတ္ခ်ဖို႔ မဟုတ္ဖူးဆိုတာလည္း ထပ္ေလာင္းေျပာထားပါရေစ ။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ေလာက္က မေလးရွားမွာ ၾကံဳဆံုခဲ့ရတဲ့ ၊ လူတိုင္းနဲ႔ အလြမ္းသင့္ၿပီး ခုေတာ့ မရွိရွာ
ေတာ့တဲ့ တိုင္းရင္းသား ဘာသာေရးဆရာေဟာင္း တစ္ဦးရဲ့အျမင္ပါ ။ သူ ျပံဳးျပံဳး ျပံဳးျပံဳးနဲ႔ ေျပာခဲ့တာ
ကေတာ့ -
“အဂၤလိပ္ေတြရဲ့ ဗိုက္ထဲမွာ ငါးမွ်ားခ်ိတ္ ၇ ေခ်ာင္းေလာက္ ရွိသလို ၊
သူတို႔ဆီမွာ တပည့္ခံခဲ့တဲ့ ဗမာေတြရဲ့ ဗိုက္ထဲမွာလည္း အနည္းဆံုး
ငါးမွ်ားခ်ိတ္ ၃ ေခ်ာင္းေလာက္ေတာ့ ရွိတယ္ကြ” တဲ့ ။
လူရည္လည္တယ္ ၊ ထက္တယ္ ၊ ပရိယာယ္ႂကြယ္တယ္လို႔ ကိုယ့္ဘာသာ ဂုဏ္ယူတာေတြဟာ သူ
တစ္ပါးအတြက္ေတာ့ လူလည္က်တယ္ ၊ လိမ္တယ္ ၊ ေကာက္က်စ္တယ္ စသည္ျဖင့္ ျဖစ္သြားတတ္
တဲ့ ေလာကသဘာဝအတိုင္းလို႔ ေျပာလို႔ရေကာင္းပါမယ္ ။ အခ်ိဳ႕လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြဟာ လူမ်ိဳးတစ္
မ်ိဳးရဲ့ ေရရွည္ရပ္တည္ႏိုင္မႈမွာ အေထာက္ကူေပးတာမို႔ အဆိုးအေကာင္းေတြဟာ ၾကည့္တဲ့ဖက္နဲ႔ ၾကည့္
တဲ့လူအေပၚမွာလည္း မူတည္မွာပါပဲ ။ ေရာင့္ရဲ့တတ္တဲ့ ၊ ေလာဘနည္းတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြအတြက္
ေတာ့ ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ဖန္တီးမိၾကတာပဲလို႔ သေဘာထားလို႔လည္း ရေကာင္းရပါမယ္ ။ ဗမာအခ်င္း
ခ်င္း ဒဏ္ေတြခံလာခဲ့ဖူးတဲ့ ဦးလိႈင္ျမင့္လည္း အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိေတာ့ လက္ခံလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္
လင့္ပါတယ္ ။ အေသးစိတ္ေတာ့ မဆြေပးပါရေစနဲ႔ ။
ဦးလႈိင္ျမင့္လို ခပ္ျပင္းျပင္း ေျပာရရင္ ..
လက္ေတြ႕ဘဝကိုမွီၿပီး ေျပာရရင္ - သင့္တင့္မယ့္ က်ိဳးေၾကာင္းေထာက္ပင့္မယ့္ စကားေတြသံုးၿပီး
တိုင္းရင္းသားေတြဖက္က ေျပာတဲ့အခါမွာ “ငါလိုးမသား ကရင္ ၊ လူပါးဝလို႔ကြာ” ဆိုတဲ့စကားေတြနဲ႔
“တက္” တေခါက္ေခါက္ လုပ္ေနၾကမယ့္သူေတြ ရွိသလို ၊ ဒိထက္မက ၾကမ္းတမ္းတဲ့ စကားေတြနဲ႔
မမွန္ေပမယ့္ မာန္ဝင့္ေနမယ့္ ဗမာအခ်ိဳ႕ကိုလည္း ျမင္ေယာင္မိပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ သူ႕တို႔ကိုယ္တိုင္
ေတာ့ “ငါတို႔က မရဘူးကြ ၊ အကဲဆတ္တယ္ ၊ မဟုတ္မခံကြ” ဆိုတာေတြနဲ႔ မလံုမလဲကာကြယ္ၾက
မယ့္ သူေတြပါ ။
ကိုယ့္ကရင္ေတြထဲမွာလည္း ဂ်ပန္တို႔ ၊ ကိုရီးယားတို႔လို ၊ ဇြဲရွိရွိနဲ႔ ျပာပံုထဲက ႀကိဳးစားလူးလဲထရမဲ့
အစား ကိုယ္က ေစတနာနဲ႔ ေျပာတာေတြကိုေတာင္ “ဒီေကာင္က ဘာေကာင္လဲကြ ၊ အစိုးရလူလား ၊
သူလ်ိဳလား ၊ ေတာ္လွန္ေရးကို ေစာ္ကားတာလား” ဆိုတာမ်ိဳးေတြနဲ႔ တစ္ထြာတစ္မိုက္ အက်ယ္အဝန္း
ေလာက္ပဲ ျမင္ႏိုင္ၾကေတာ့သူေတြလည္း မနည္းလွတာ သိသမွ သိပ္သိပါတယ္ဗ်ာ ။ ဒီလိုအပိုင္းေတြ
ကို ေတြးမိရင္ ေလ့က်က္ခဲ့သမွ် အသိနဲ႔ သမာဓိေတြလည္း ေပ်ာက္သြားတတ္တာမို႔ မေတြး မေျပာပဲကို
ေနခ်င္ပါတယ္ ။ ခုေတာ့လည္း ဦးလိႈင္ျမင့္ကို အားက်မိၿပီး တစ္ခါတစ္ရံ ထုတ္ေရးတာလို႔သာ သေဘာ
ထားေစ လုိပါတယ္ ။
ဦးလႈိင္ျမင့္ အားလံုး မွားသလား ..
ဘယ္သူမဆို အားလံုးမွားတယ္ဆိုတာေတာ့ မရွိႏိုင္ပါ ။ ဦးလိႈင္ျမင့္ ေရးခဲ့တာေတြထဲက အခ်ိဳ႕ကို
အတိုခ်ဳပ္ ထုတ္ႏႈတ္ၾကည့္ရင္ -
(၁) အထက္လႊတ္ေတာ္ သို႔မဟုတ္ လူမ်ိဳးစုလႊတ္ေတာ္ဟာ ဥပေဒျပဳအာဏာ မရွိဖူးလို႔ပဲ နားလည္ပါ
တယ္ ။ သူတို႔ဟာ စက္ရံုေတြမွာ အရည္အေသြး ထိန္းသိမ္းတဲ့ဌာနလို အလုပ္လုပ္တယ္လို႔ ေယဘုယ်
ေျပာလို႔ရတာမို႔ ဦးလိႈင္ျမင့္ အမြန္းတင္လြန္ၿပီး ကိုယ့္ဖက္ကိုယ္တြက္တာ နည္းနည္းမ်ားသြားတယ္လို႔
ေျပာခ်င္ပါတယ္ ။ ေအာက္လႊတ္ေတာ္အတြက္က အရွည္ႀကီးေျပာရပါမယ္ ။ အတိုခ်ဳပ္ကေတာ့ တိုင္း
ရင္းသားေတြအတြက္ ကိုယ္စားျပဳမႈ ရာခိုင္ႏႈန္းနည္းတယ္လို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္ ။
(၂) ျပည္နယ္အလိုက္ ေငြေၾကးနဲ႔ အျခားအရာေတြ စီမံခန္႔ခြဲတာေတြဟာ အစိုးရနဲ႔ဆိုင္ေပမယ့္ အုပ္
ခ်ဳပ္မႈယႏၱယားနဲ႔လည္း ဆိုင္ပါတယ္ ။ လူတစ္ေယာက္ ၁ က်ပ္ ၊ ဆယ္ေယာက္ ၁၀ ႏႈန္းလို႔ တြက္လို႔
မရပါ ။ လူ ၁၀၀ ဆံ့ ေဆးရံုေဆာက္ရင္ သိန္း ၁၀၀ ကုန္လို႔ ၊ လူ ၁၀ ေယာက္ဆံ့ ေဆးရံုေသးေသး
ေလးဟာ ၁၀ သိန္းပဲ ကုန္ရမယ္လို႔ ပံုေသတြက္လို႔ မရသလိုပါ ။ စီမံခန္႔ခြဲေရးကုိ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ေရာၿပီး
ပံုေသကားက် တြက္ကိန္းထုတ္မျပဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္ပါတယ္ ။
(၃) တိုင္းရင္းသားေတြရဲ့ “တန္းတူေရး” ဆိုတာနဲ႔ အမ်ားဆႏၵဆိုတာေတြကို ေလွနံဒါးထစ္သလို ေျပာ
သြားတာေတြဟာ ဒီမိုကေရစီရဲ့ အႏွစ္သာရေတြျဖစ္တဲ့ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ေလးစားမႈ ၊ လူနည္းစုရဲ့ ရပိုင္
ခြင့္ေတြကို အာမခံေပးမႈ ဆိုတာေတြကို မ်က္ကြယ္ျပဳသလို ျဖစ္ေနပါတယ္ ။ ျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္ေစခ်င္
ပါတယ္ ။
(၄) လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြ ႏိုင္ငံသားႏွစ္ခု ခံထားလို႔ရတယ္ဆိုတဲ့ကိစၥကေတာ့ ဆက္ေဆြးေႏြးဖို႔ လို
ေကာင္းလိုပါမယ္ ။ က်ေနာ္တစ္ေယာက္ထဲသေဘာကေတာ့ - ႏိုင္ငံသားႏွစ္ခုျဖစ္ေနရင္ တစ္ခုကိုစြန္႔
လႊတ္ၿပီးမွ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ပါမယ္ ။ လူ႔က်င့္ဝတ္အရ ေတြးတာပါ ။
(၅) ဦးလိႈင္ျမင့္က ႏိုင္ငံသားႏွစ္ခု ခံယူထားသူကို အိမ္ေထာင္ႏွစ္ဆက္ျပဳသူတစ္ေယာက္နဲ႔ စံနမူနာ
ေပးျပခဲ့ပါတယ္ ။ ေကာင္းပါတယ္ ၊ က်ေနာ္လည္း တစ္မ်ိဳးေတြးမိပါတယ္ ။ အိမ္ေထာင္တစ္ခုမွာ “မိန္း
မ”က ဒါးနဲ႔လိုက္ခုတ္လို႔ တျပည္တရြာမွာ ရပ္တည္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္ရသူကို အ
ျပစ္တင္ရင္း အိမ္ကေန ႀကိတ္မႏိုင္ခဲမရျဖစ္ၿပီး ဒါးရမ္းေစာင့္ေနတဲ့ ပထမအိမ္ေထာင္က မိန္းမရဲ့ အျဖစ္
မ်ိဳး ျမန္မာျပည္မွာ ျဖစ္ေနသလားလို႔ပါ :-)
(၆) “ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ စစ္တပ္ရဲ့ အခန္း က႑က ရွိေနပါဦးမယ္” ဆိုတာကိုေတာ့ ျငင္းစရာ မရွိပါ ။
ဒီေလာက္အထိ ေရးလာတာ ၊ ဦးလိႈင္ျမင့္ေျပာေနတဲ့ ရွစ္ျပည္နယ္မူအေၾကာင္း တစ္လံုးမွ မဟလို႔
ထူးဆန္းေကာင္းထူးဆန္းပါမယ္ ။ က်ေနာ္ လက္လွမ္းသိပ္မမီတဲ့ကိစၥကို မကိုင္ခ်င္တာပါ ။ ခုလည္း
ဖက္ဒရယ္အေၾကာင္း ေဆြးေႏြးထားခ်က္ေတြ လက္ႏွိပ္စက္ရိုက္ဖို႔ တစ္ထပ္ႀကီးလာေပးထားတာ ရွိပါ
တယ္ ။ မအားလို႔ မလုပ္ျဖစ္ေသးတာေၾကာင့္ ဖတ္လည္း မဖတ္ျဖစ္ေသးပါဘူး ။ ရိုက္ၿပီးတဲ့အခါ ၊ အ
ျခားစာေတြလည္း ဖတ္ၿပီးတဲ့အခါ အျမင္တစ္မ်ိဳးထြက္လာၿပီး ထပ္ေဆြးေႏြးမိေကာင္း ေဆြးေႏြးမိႏိုင္
ပါတယ္ ။ လတ္တေလာမွာေတာ့ လူ႕က်င့္ဝတ္ ၊ သာမန္အေတြးအျမင္ေတြအေပၚပဲ အေျခခံၿပီး ေရး
လိုက္တာပါ ။
အမွန္က ခုေနခါမွာေတာင္ critical thinking ထဲက fallacies ဆိုတာေတြနဲ႔ တိုက္ဆိုင္ၿပီး ဦးလႈိင္ျမင့္
ေရးတာေတြကို တစ္ခုခ်င္း ဆန္းစစ္ၾကည့္ရင္ ေအာင္မွတ္ရမယ့္ အဆိုျပဳခ်က္ေတြ နည္းမယ္လို႔ ျမင္မိ
တယ္ ။ က်ေနာ္ေျပာတာေတြလည္း အခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ညိေန ေခ်ာ္ေနတာေတြ ရွိမွာပါပဲ ။
ထားေတာ့ ၊ စာရင္းခ်ဳပ္ရရင္ ျမန္မာျပည္မွာ ဘာေတြျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာေတြဟာ အေရးပါတာ
မွန္ပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရတယ္ဆိုတာကို အေျဖမရွာရင္ ၊ အေျဖသိလ်က္နဲ႔ မျပင္
ၾကရင္ေတာ့ ဘယ္လိုမွ အေကာင္းဆံုးနဲ႔ ျဖစ္သင့္တဲ့ အေနအထားတစ္ရပ္ကို ရမလာႏိုင္ပါဘူး ။
အဆံုးသတ္အေနနဲ႔လည္း ဟိုးအေပၚက ေျပာခဲ့တာကိုပဲ ထပ္ၿပီး ေလးေလးနက္နက္ ထပ္ေျပာခ်င္
ပါတယ္ ။
“တိုင္းရင္းသားေတြအတြက္ လူသားတစ္ေယာက္မွာရွိသင့္တဲ့ အခြင့္အေရးနဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာရွိရွိ
ရပ္တည္သြားႏိုင္ၾကဖို႔ ခိုင္မာတဲ့အာမခံခ်က္ေတြ” လိုအပ္ေနပါတယ္ ။
အျခားတစ္ဖက္မွာလည္း လူမ်ားစု ဗမာေတြကို ဥေပကၡာ ျပဳလို႔မရႏိုင္တာ အမွန္တရားပါ ။
အားလံုးအတြက္ မနစ္နာပဲ အက်ိဳးမ်ားမယ့္ နည္းလမ္းေတြကို ဝိုင္းစဥ္းစားၾကရေအာင္ ။
မန္းကိုကို
၁၅ ၊ ၁၀ ၊ ၂၀၁၁
တကယ္မေပးခ်င္သူေတြရဲ့ လက္ထဲကျငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုုတဲ့အရာကိုု
ဟိုုလူကိုုတစ္မ်ိဳး ဒီလူကိုုတစ္မ်ိဳးလုုပ္ေနတဲ့ မဟာစစ္ဝါဒီေတြရဲ့နႈတ္ဖ်ားမွာ
သကာဆိုုတဲ့အရာကိုုနားေယာင္ျပီး အခ်ိန္ကုုန္ခံကာေမ်ွာ္လင့္ေနၾကတဲ့
ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုုေတြကိုုသတိခ်ပ္ေစခ်င္တယ္။
က်ေနာ္ငယ္ငယ္ကတည္းကဖတ္ခဲ့ဘူးတဲ့ သနူးထူးဂ်ာနယ္ထဲကစာသားတစ္ခ်ိဳ ့ေျပာျပခ်င္တယ္
အဲတာကဘာလဲဆိုုေတာ့...
ေတာ္လွန္ေရးဆိုုတာ မေကာင္းတဲ့စနွစ္ကိုုတြန္းလွန္ျဖိဳဖ်က္ျပီးေကာင္းတဲ့စနွစ္နဲ႔အစားထိုုးဘိုု႔ဘဲတဲ့
အဲလိုုေတာ္လွန္တိုုက္ပြဲဝင္တဲ့ေနရာမွာ မေကာင္းတဲ့စနွစ္တစ္ခုုလံုုးျဖိဳခ်နိုုင္ျပီးေကာင္းတဲ့စနွစ္သစ္တစ္ခုုနဲ႔အစားထိုုးနိုုင္မွ
ေတာ္လွန္ေရးျပီးဆံုုးမွာျဖစ္တယ္။
ကရင္ျပည္ကိုုရယူနိုုင္ဘိုု႔နည္းလမ္းသံုုးခုုရွိတယ္တဲ့
(၁) ရန္သူကသနားလိုု႔ ကရင္ျပည္ကိုုေပးလိုု႔ ကရင္ျပည္ကိုုရတာ
(၂) ရန္သူက ဘက္ေပါင္းစံုုအခက္အခဲဖိအားကိုုရင္ဆိုုင္ရလိုု႔ မလြဲသာမေရွာင္သာ ကရင္ျပည္ကိုုေပးလိုုက္ရတာ။
(၃) ရန္သူကစစ္ေရးအရ အေရးမလွလိုု႔ရႈံးနိမ့္ကာကရင္ျပည္ကိုုေပးလိုုက္ရတာ။
ကဲ..သင့္တိုုင္းျပည္နဲ႔လူမ်ိဳးလြတ္လပ္မႈရရွိဘိုု႔သင္ဘယ္လမ္းကိုုေရြးမလဲ?သင္ဘာဆက္လုုပ္မလဲ?
သင္ဘာဆက္လုုပ္မလဲ?
ကရင္ဆိုတာ ကမၻာတစ္ခြင္မွာထင္းရွားတဲ့အမွတ္သညွာမရွိေပမဲ့
ကမၻာ့ရာဇ၀င္မွာစံတင္ေလာက္တဲ့မွတ္တမ္းေတြရွိခဲ့တယ္
ျမန္မာမွာထင္္ရွားတဲ့ေခါင္းေဆာင္ေတြရွိခဲ့ညားလည္း
ရိုးသားလို႔မတိုးပြါးတာလား
မၾကိဳးစားလို႔ေအာင္ပြဲမဆင္နိုင္တာလား
အျမင္မက်ယ္လို႔အယံုလြယ္တာလား
ဒါေပမဲ့..... ဒါေပမဲ့.......ဒါေပမယ့္.....
ရက္စက္သူမဟာ၀ါဒီေတြနဲ႔
ေကာက္က်စ္သူ မဟာ၀ါဒေတြေၾကာင့္
၀မ္းလ်ားေမွာက္ျပီး အငတ္ေရာက္ေနသူေတြလဲရွိသလို
လြတ္လပ္မႈအတြက္ရွာေဖြရင္းေထာင္နန္းစံသူေတြလည္းရွိခဲ့။
ျငိမ္းခ်မ္းျခင္းကိုျမတ္နိုးရဲ့နဲ႔ စစ္တုိက္ေနရသူေတြလဲရိွသလို
အမွန္တရားကိုဆုတ္ကိုင္ထားပါရဲ့နဲ႔
က်ဆံုးခဲ့ရတဲ့ အာဇာနည္ေတြလဲမေရတြက္နိုင္ခဲ့
အိမ္ယာေပ်ာက္ျပီး ခိုကိုးရာမဲ့ေနသူေတြလဲရွိသလို
အိမ္ေကာင္းေဆာက္ျပီး အိတ္ေဖါင္းတဲ့ကရင္ေေတြလဲရွိပါရဲ့။
ဒါေပမဲ့.... ဒါေပမဲ့....ဒါေပမယ့္....
မဟာဗမာအာဏာရွင္ေအာက္
ကြ်န္သားေပါက္မျဖစ္ဘို႔အေရး
ငါးၾကင္းဆီနဲ႔ ငါးၾကင္းေၾကာ္တာလား
အိုးမဲသုတ္ျပီးေပးခြပ္တာလား
ဒါေတြဟာစစ္ေရးမွာ ေတြေငးရမယ့္အရာမဟုတ္။
အမ်ိဳးမတူရင္ ရန္သူဆိုတဲ့ေခတ္မဟုတ္ေတာ့သလို
အမ်ိဳးတူူလဲဲ မူူမတူရင္ ရန္သူဘဲဆိုတာေမ့မထားသင့္
ဆြမ္းဆန္ထဲကၾကြက္ေခ်းေတြအတြက္ ငဲ့ရမယ့္အခ်ိန္မဟုတ္။
ေတြေ၀မေနနဲ႔ ေငးေမာမေနနဲ႔
မဟာ၀ါဒီေတြကသင့္အတြက္ေရြးခ်ယ္မႈေပးျပီးသားပဲ
မမွတ္မိရင္ထပ္ေျပာေပးမယ္
ကရင္ျပည္ကိုလိုခ်င္ရင္ တိုက္ယူတဲ့
ကဲ ...သင္ဘာဆက္လုပ္မလဲ?
စ ,အိုုင္ခန္႔(နွင္းခဲေျမ)
ဗမာနိုုင္ငံေရးသမားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ဥိးနုုေခတ္ကိုု ဒီမိုုကေရစီေခတ္
လိုု႔တင္စားေျပာဆိုုသံစကားကိုု ခဏခဏၾကားရေလ့ရွိပါတယ္ ဟုုတ္မဟုုတ္
ကိုုေတာ့သမိုုင္းကိုုျပန္လည္ဆန္းစစ္ဘိုု႔လိုုအပ္ပါလိမ့္မယ္
စစ္နိုုင္သူကသာ သမိုုင္းကိုုေရးတာလိုု႔အဆိုုရွိခဲ့ေပမယ့္ စစ္နိုုင္သူလိုု႔ေျပာလိုု႔မရေသးတဲ့ မဆလ တျဖစ္အသြင္
အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းၾကံ့ဖြံ ့ ပုုတ္သင္ညိဳအစိုုးရအဖြဲ ့ၾကီးရဲ့ေခါင္းေဆာင္အဆင့္ဆင့္မွာ သမိုုင္းမွန္ကိုုကြယ္ သမိုုင္းမွား
ကိုုအေရာင္ခ်ယ္ကာ လူမ်ိဳးေရးအစြဲနဲ႔ တင္စားခဲ့တဲ့သမိုုင္းဆရာနဲ႔ နိုုင္ငံေရးသမားမ်ားကိုုေတာ့ မန္းကိုုကိုုဆီကေန
တစ္ဆင့္ ကုူးလာတဲ့ ေရႊတစ္ေခတ္ မေျပျပစ္ခဲ့တဲ့ ပံုရိပ္လႊာကိုုေလ့လာေစခ်င္ပါတယ္။ တာေတစေနသား ဥိးနုု
ဘာလဲ ဘယ္လား? ဆန္းစစ္ၾကရေအာင္။
သူေရ၀့္ဖါန္
=======================================================================
ေရႊတစ္ေခတ္ မေျပျပစ္ခဲ့တဲ့ ပံုရိပ္လႊာ ေဖ့ဘြတ္ေပၚမွာ ေတြ႕ရတာ လပိုင္းေလာက္ ရွိလာၿပီျဖစ္ေပမယ့္
ကန္႔သတ္လို႔မရတဲ့ အခ်ိန္အတိုင္းတာ တစ္ခုအထိ ဆက္မွန္သြားဦးမွာျဖစ္တဲ့ စာတစ္စုကို တင္လိုက္ပါတယ္ ။
မမီလိုက္တဲ့ သူမ်ားအတြက္ ဗဟုသုတ တိုးစရာျဖစ္သလို မၾကာခင္က ေဒါက္တာလိႈင္ျမင့္ေရးခဲ့တဲ့
ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုအေၾကာင္းနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ပို႔စ္တစ္ပုဒ္ေရးဖို႔ရာ အႀကိဳျပင္ဆင္မႈ
တစ္ခုလည္းျဖစ္ပါတယ္ ။
မန္းကိုုကိုု
========================================
ေရႊတစ္ေခတ္ မေျပျပစ္ခဲ့တဲ့ ပံုရိပ္လႊာ
(ကြယ္လြန္သူ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဝန္ႀကီးေဟာင္း ဦးဇန္ထာဆင္၏ ဒီမိုကေရစီ ေျပာင္းျပန္ စာအုပ္မွ
ကူးယူ ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၅၁-၅၂ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီးအၿပီး ေပၚေပါက္လာ
သည့္ ျမန္မာျပည္လႊတ္ေတာ္ ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းအေပၚ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္တစ္
ဦး၏ ခံစားခ်က္ တစ္စိတ္တစ္ေဒသကို ေလ႔လာႏိုင္ေစလိုေသာေၾကာင္႔ ျပန္လည္ မွ်ေဝျခင္း ျဖစ္ပါ
သည္။)
by Thant Ko Ko Maung on Monday, August 1, 2011 at 5:20pm (မူရင္း facebook လင့္)
လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ေတာင္ေပၚသားမ်ား ရရွိေသာ ဒီမိုကေရစီ
၁၉၅၁-၅၂ တြင္ ျပဳလုပ္ေသာ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲႀကီးတြင္ ကခ်င္ျပည္နယ္၌ ယွဥ္ၿပိဳင္အေရြး
ခံေသာ အဖြဲ႕အစည္းေပါင္း ၄ ဖြဲ႕ရွိရာ ကခ်င္အမ်ိဳးသားကြန္ဂရက္အဖြဲ႕သည္ အားလံုးေသာအဖြဲ႕မ်ား
ထက္ အမ်ားဆံုးရရွိၾက၏။ ထို႔ေၾကာင္႔ အမ်ိဳးသားကြန္ဂရက္ အဖြဲ႕ဝင္မ်ားႏွင္႔ အမတ္မ်ား၏ ယံုၾကည္
ခ်က္မွာ ျပည္နယ္၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈအာဏာကို မိမိတို႔က ရရွိလိမ္႔မည္ဟု ယံုၾကည္ခဲ႔ၾက၏။
ယံုၾကည္ခဲ႔သည့္အေလ်ာက္ ဖဆပလ အဖြဲ႕မွ အေရြးခံေသာ ဖဆပလ အမတ္ငါးေယာက္အား ေတြ႕
ဆံု၍ မိမိတို႔ႏွင္႔ပူးေပါင္း၍ အစိုးရဖြဲ႕ရန္ ေစ႔စပ္ေတာ႔၏။ ျပည္နယ္တြင္ ဖဆပလ အဖြဲ႕ဝင္မ်ားသည္
လည္း ေကအင္စီ အဖြဲ႕ႏွင္႔သာ ပူးေပါင္းလိုေၾကာင္း၊ ေကအင္စီအဖြဲ႕၏ ဝါဒလမ္းစဥ္သည္ ဖဆပလ
အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ႀကီးကခ်မွတ္ေသာ လမ္းစဥ္ႏွင္႔ ဝါဒအတိုင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင္႔ ကခ်င္ျပည္နယ္ အစိုးရ
ဖြဲ႕ေရးတြင္ ေကအင္စီႏွင္႔ ေပါင္းမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပၾက၏။
၁၉၅၂ ခုႏွစ္ မတ္လတြင္ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္လံုးေခၚ၍ ျပည္နယ္အမတ္မ်ားအားလံုး ရန္ကုန္သို႔
ေရာက္လာၾက၏။ ေကအင္စီအမတ္မ်ားသည္ ၁၉၅၂ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂ ရက္ေန႔တြင္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ သ
ခင္ႏုႏွင္႔ေတြ႕ဆံု၍ ကခ်င္ျပည္နယ္ အစိုးရဖြဲ႕စည္းေရးႏွင္႔ ပတ္သက္၍ မိမိတို႔အဖြဲ႕သည္ ကခ်င္ျပည္
နယ္လူထု အမ်ားဆံုးေထာက္ခံ၍ အမတ္အမ်ားဆံုးရေသာ အဖြဲ႕ျဖစ္သျဖင္႔ ကခ်င္ျပည္နယ္၏ အုပ္
ခ်ဳပ္ေရးအာဏာကို ရသင္႔ေၾကာင္း တင္ျပၾကသည္။ သခင္ႏုကေျပာသည္မွာ ခင္ဗ်ားတို႔အဖြဲ႕ကို မ
ယံုၾကည္၍ေတာ႔ မဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္လည္း က်ဳပ္အေနႏွင္႔ ဆမားဒူဝါကိုပဲ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဥကၠ႒
အျဖစ္ ဆက္လက္ခန္႔ခ်င္တယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔လည္း ျပည္မမွာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္၏ ပါလီမန္အတြင္းဝန္ တစ္
ေနရာကိုယူပါ။ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ ဆမားကို အတိုက္အခံမလုပ္ၾကပါနဲ႔။ ခင္ဗ်ားတို႔အခ်င္းခ်င္း ညီ
ညြတ္ၾကပါလို႔ ေျပာပါသည္။
ေကအင္စီ အမတ္မ်ားက ျပန္ေျပာသည္မွာ “ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္။ ဒီမိုကေရစီတိုင္းျပည္ ျဖစ္တဲ႔အတိုင္း
အမတ္မ်ားရာက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာကို ရရမယ္မဟုတ္လား အခုေတာ႔ အမတ္ေလးေယာက္ပဲရ
တဲ႔ ဆမားကို ျပည္နယ္ဥကၠ႒ျပန္တင္ေတာ႔ ဒီမိုကေရစီက်ပါ႔မလား။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနႏွင္႔က အ
မတ္အမ်ားဆံုး ရထားတာက တစ္ေၾကာင္း၊ ၿပီးေတာ႔ ကခ်င္ျပည္နယ္က အေရြးခံရတဲ႔ ဖဆပလ
အမတ္ငါးေယာက္ကလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွင္႔ ပူးေပါင္းရန္ ေျပာထားၿပီးျဖစ္တဲ႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္
တို႔အဖြဲ႕က ကခ်င္ျပည္နယ္ရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာပဲ ရရမယ္” လို႔ ျပန္ေျပာပါသည္။
ဒီေတာ႔ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္သခင္ႏုဟာ “ခင္ဗ်ားတို႔အဖြဲ႕က အမတ္အမ်ားဆံုးရတာေတာ႔ ဟုတ္ပါၿပီ။ က်ဳပ္
လည္း မျငင္းဘူး။ ဒါေပမဲ႔ ျပည္နယ္က ဖဆပလအမတ္မ်ားဟာ သူတို႔သေဘာႏွင္႔ လုပ္လို႔မရဘူး။
ဖဆပလ ဌာနခ်ဳပ္က ညႊန္ၾကားသည့္အတိုင္း လိုက္ရမယ္။ ဖဆပလ ဌာနခ်ဳပ္ကလည္း တစ္ျခား
ေျပာမွာမဟုတ္ဘူး။ ယခု ငါေျပာတဲ႔အတိုင္း ဆမားကိုပဲေထာက္ခံဖို႔ ေျပာမွာပဲ” ဟု ျပန္ေျပာလိုက္
သည္။
ဒီေနာက္မွာ ေကအင္စီ အမတ္မ်ားသည္ ျပည္နယ္မွ ဖဆပလ အမတ္ ငါးေယာက္ဆီသြားၿပီး
“ဘယ္႔နဲ႔လဲ။ ခင္ဗ်ားတို႔ ဟိုျပည္နယ္မွာတုန္းကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ ေပါင္းမယ္ဆိုတယ္ မဟုတ္
လား။ ယခု ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ကေတာ႔ ခင္ဗ်ားတို႔ကို ဆမားဒူဝါကိုပဲ ေထာက္ခံခိုင္းမယ္ဆိုပါလား” ဟု
သြားေျပာၾကသည္။ ျပည္နယ္က ဖဆပလ အမတ္ငါးေယာက္သည္ “ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေနႏွင္႔ ခင္
ဗ်ားတို႔ ေကအင္စီအဖြဲ႕ကို ေထာက္ခံခ်င္တယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ႏွင္႔ ပူးေပါင္းခ်င္တယ္။ ဒါေပမဲ႔ ဖဆပလ
ဌာနခ်ဳပ္ ဥကၠ႒လည္းျဖစ္၊ ႏိုင္ငံေတာ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္လည္းျဖစ္တဲ႔ သခင္ႏုရဲ႕အမိန္႔ကိုေတာ႔ ဘယ္လြန္
ဆန္ႏိုင္မလဲ” ဟု ျပန္ေျပာပါသည္။
ဒါေၾကာင္႔ ေနာက္ဆံုးတြင္ “ကခ်င္ျပည္နယ္မွ ေရြးေကာက္လိုက္တဲ႔ လူထုကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏
ဆႏၵအရ မဟုတ္ပါလား။ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ လုပ္တဲ႔သူရဲ႕ ဆႏၵအတိုင္းပါလား”လို႔ ဝမ္းနည္းစြာႏွင္႔ ေက
အင္စီအမတ္မ်ားသည္ ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္ အတိုက္အခံအဖြဲ႕ ျဖစ္လာရေပသည္။ မေရွးမေႏွာင္း
ေသာ အခ်ိန္အတြင္း ကခ်င္ျပည္နယ္ အစိုးရအျဖစ္ ဆမားဒူဝါ ဆင္ဝါးေနာင္သည္ အစိုးရဖြဲ႕စည္း
ႏိုင္ေတာ႔၏။ ႏိုင္ငံေတာ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ သခင္ႏုက ေကအင္စီ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအား သူ၏ ပါလီမန္
အတြင္းဝန္ရာထူး တစ္ေနရာယူ၍ ကခ်င္ျပည္နယ္ ေကာင္စီတြင္လည္း ေကာင္စီ သဘာပတိယူရန္
တိုက္တြန္းခဲ႔သည္။ ဆမားဒူဝါကို ဝိုင္းဝန္းေထာက္ခံရန္ နားခ်ခဲ႔သည္။
ေကအင္စီ အမတ္မ်ားအေနႏွင္႔က ကခ်င္ျပည္နယ္သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အမိန္႔ရွိခဲ႔သလို
ပညာေရး၊ စီးပြားေရး၊ ႀကီးပြားေရး၊ က်န္းမာေရး အစစအရာရာ၌ အင္မတန္ ေအာက္က်ေနာက္က်
ျဖစ္ခဲ႔သျဖင္႔ ရရွိသမွ်ေသာ ဘ႑ာေတာ္ေငြမ်ားျဖင္႔၄င္း လူထုအက်ိဳးျပဳ လုပ္ငန္းမ်ားကို အျမန္
ေဆာင္ရြက္ခ်င္ၾက၏။ ဆမားဒူဝါအေနႏွင္႔ ၄င္း ပထမလုပ္ရမည့္ အေရးႀကီးေသာလုပ္ငန္းမ်ားကို
လ်စ္လ်ဴရႈခဲ႔၍ သူ၏ ယာယီအစိုးရအခ်ိန္တြင္ ေမာ္ေတာ္ကား တည္ေဆာက္ရန္စီမံကိန္း၊ ဂ်က္ေလ
ယာဥ္ပ်ံ တည္ေဆာက္ရန္ စီမံကိန္း၊ မီးသေဘၤာ မီးရထားေခါင္းတြဲ လုပ္ရန္ စီမံကိန္း၊ ေရႊတူးရန္
ေငြတူးရန္ စီမံကိန္းမ်ားကိုသာ ပထမခ်ခဲ႔၏။
ဤကိစၥမ်ားေၾကာင္႔ ေကအင္စီအဖြဲ႕သည္ ဆမားဒူဝါအား မေထာက္ခံႏိုင္ေၾကာင္း ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္
သခင္ႏုအားေျပာျပခဲ႔ရာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္က “ေအးကြာ ဒါေတြက သူမွားတာပဲ။ သူရဲ႕ ဒီစီမံကိန္းေတြကို
ငါရပ္ခိုင္းပါ႔မယ္။ ယခုကစၿပီး ခင္ဗ်ားတို႔ လိုလားတဲ႔ လူထုအက်ိဳးျပဳ လုပ္ငန္းေတြကို ပထမလုပ္ဖို႔
ငါေျပာပါ႔မယ္”ဟု ေျပာ၏။ တစ္ဖန္ ေကအင္စီအမတ္မ်ားက “ေကာင္းၿပီ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္၊ သူ ဒီစီမံကိန္း
ေတြကိုရပ္ၿပီး တကယ္ ျပည္နယ္လူထုအတြက္ ေလာေလာဆယ္ အေရးႀကီးတဲ႔လုပ္ငန္းမ်ားကို
စတင္လုပ္မယ္ဆိုရင္ လုပ္တာႏွင္႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ေထာက္ခံပါမယ္” ဟု ကတိေပး
ထားခဲ႔၏။
သို႔ရာတြင္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ သခင္ႏုသည္ ဆမားဒူဝါ၏ စီမံကိန္းမ်ားကို မရပ္ေစႏိုင္သည္ သာမက
ဆမားဒူဝါ၏ ၈ မိုင္ မရမ္းကုန္းစက္ရံုဖြင္႔ပြဲတြင္ သခင္ႏုသည္ ဆမားဒူဝါႀကီးအား ဟိမဝႏၲာ ခ်ီးမြမ္း
ခန္းဖြင္႔ေတာ႔သည္။ ေကအင္စီ အမတ္မ်ားအေနႏွင္႔ကား ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ သခင္ႏုသည္ အေျပာတစ္မ်ိဳး
အလုပ္တစ္မ်ိဳးဟူ၍ ဤအခါက စသိခဲ႔သည္။
ကခ်င္ျပည္နယ္ထက္ ပိုမိုဆိုးေသာ ကိစၥ ရွိပါေသးသည္။ ၄င္းမွာ အျခားမဟုတ္။ ခ်င္းမ်ား အေရး
ပင္ျဖစ္သည္။ ခ်င္းေတာင္သည္ ျပည္နယ္မဟုတ္ဘဲ ျပည္မတြင္ပါဝင္ေသာ ဝိေသသတိုင္းတစ္ခု
ျဖစ္သည္။ ထို ၁၉၅၁-၅၂ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီးတြင္ ခ်င္းေတာင္၌ ယွဥ္ၿပိဳင္အေရြးခံေသာ
ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႕ ၂ ခု ရွိခဲ႔သည္။ ဦးဇာရဲလ်ံ ေခါင္းေဆာင္ေသာ ခ်င္းအမ်ိဳးသားကြန္ဂရက္အဖြဲ႕သည္
အမတ္ ၁၀ ေယာက္ရ၍ စစ္ဗိုလ္ထြက္ ကပၸတိန္ မန္တံု႔ႏံုးက သူႏွင္႔ေပါင္း အမတ္ ၂ ေယာက္သာ
ရရွိခဲ႔သည္။
ခ်င္းအမ်ိဳးသားကြန္ဂရက္ အေနႏွင္႔ သူတို႔သည္ အမတ္အမ်ားဆံုးျဖစ္၍ ခ်င္းေရးရာဝန္ႀကီးကို
သူတို႔ ရႏိုင္မည္ဟု ယံုၾကည္ခ်က္ႀကီးႀကီးျဖင္႔ ရန္ကုန္ဆင္းလာၾက၏။ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ သခင္ႏုႏွင္႔ေတြ႕
ေသာအခါ ခ်င္းကြန္ဂရက္ အဖြဲ႕ဝင္မ်ားသည္ သူတို႔က အမတ္အမ်ားဆံုးရ၍ လူထုဆႏၵ အမ်ားဆံုး
ေထာက္ခံမႈ ရရွိေသာေၾကာင္႔ မိမိတို႔ အဖြဲ႕သာလွ်င္ ခ်င္းေရးရာဝန္ႀကီးကိုရ၍ ခ်င္းဝိေသသတိုင္း၏
အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ကိုင္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း တင္ျပၾက၏။
ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ သခင္ႏုက ခ်င္းကြန္ဂရက္၏ အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ ဇာရဲလ်ံသည္ အသက္ငယ္ေသးသည္။
အိမ္ေထာင္ မရွိေသးဘူး၊ ႏိုင္ငံေရး ဗဟုသုတ မရွိေသးဘူး၊ ဒါေၾကာင္႔ ဝန္ႀကီးအျဖစ္ လက္မခံႏိုင္ပါ။
ကပၸတိန္ မန္တံု႔ႏံုးကိုသာ ဝန္ႀကီးေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ျပန္ေျပာလိုက္၏။
ခ်င္းကြန္ဂရက္ အမတ္မ်ားကလည္း ထိုသို႔လုပ္ျခင္းမွာ ဒီမိုကေရစီ မက်ေၾကာင္း၊ အမတ္မ်ားရာ
အဖြဲ႕သာလ်င္ ဝန္ႀကီး ျဖစ္သင္႔ေၾကာင္း၊ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဆႏၵအရ မဟုတ္ဘဲ လူထု၏ ဆႏၵအရသာ ျဖစ္
ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာေသာအခါ သခင္ႏုက “မင္းတို႔ ဘာနားလည္သလဲ၊ တိတ္ပါ” ဟု ေငါက္ငမ္း
ခဲ႔၏။
ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ သခင္ႏုအေနႏွင္႔ အမတ္ႏွစ္ေယာက္သာရွိေသာ ကပၸတိန္မန္တံု႔ႏံုးကို ဝန္ႀကီးခန္႔လ်င္
အရုပ္ဆိုးမည္ဟု ျမင္လာေသာ အခါ ညီညြတ္ၿပီးသားျဖစ္ေသာ ခ်င္းကြန္ဂရက္အဖြဲ႕မွ ဦးရွိန္ထန္းကို
တိတ္တဆိတ္ေခၚယူ၍၊ ဝန္ႀကီးေနရာႏွင္႔ေတာ႔ ခင္ဗ်ားပဲသင္႔ေတာ္တယ္၊ ခင္ဗ်ားက အသက္လည္း
ႀကီးၿပီး ဗဟုသုတလည္း ရွိတယ္ဟု၊ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပ၍ ခြဲထုတ္ခဲ႔၏။ ထိုအခါ ညီညြတ္ၿပီးသား
ခ်င္းအမ်ိဳးသား ကြန္ဂရက္အဖြဲ႕သည္ ၂ ျခမ္း ကြဲသြားခဲ႔၏။ ကြဲလာေသာအခါ ဦးရိွန္ထန္းကို ခ်င္းေရး
ရာဝန္ႀကီး ခန္႔ခဲ႔၏။ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ သခင္ႏု၏ အခြဲအုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္သည္ ဤတြင္ ေအာင္ျမင္သြား၏။
သို႔ရာတြင္ ဝန္ႀကီးဦးရွိန္ထန္းဘက္မွ အမတ္ဦးေရနည္း၍ ဦးဇာရဲလ်ံဘက္မွ အမတ္ဦးေရ မ်ားသျဖင္႔
ေကာင္စီတြင္ အလုပ္လုပ္လို႔ မျဖစ္ေသာအခါ၊ အခ်ိန္ မၾကာမီအတြင္း ဦးရွိန္ထန္းကို ျပည္မ အျခားဌာန
တစ္ခုေပး၍ ခ်င္းကြန္ဂရက္ အဖြဲ႕၏ ေခါင္းေဆာင္ ဇာရဲလ်ံကိုပင္ ခ်င္းေရးရာဝန္ႀကီး ခန္႔ေပးရ၏။
ခ်င္းႏွင္႔ ကခ်င္ကိုသာ ဤသို႔လုပ္သည္ မဟုတ္ပါ။
ကရင္ကိုလည္း ထိုထက္ ပိုဆိုးရြားေအာင္ လုပ္
ခဲ႔၏။ ကရင္ျပည္နယ္သည္ ၁၉၅၄ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၁ ရက္ ေန႔မွာ ျပည္နယ္ျဖစ္ေပၚလာ၏။ ကရင္ျပည္
နယ္ ျဖစ္ေပၚလာသည္ႏွင္႔ ကရင္ျပည္နယ္တြင္ ကရင္ျပည္နယ္ဝန္ႀကီးေခၚ ကရင္ျပည္နယ္ ဥကၠ႒
ခန္႔ရေပမည္။ ကရင္ျပည္နယ္ ဥကၠ႒ခန္႔ရာ၌ ကရင္ျပည္နယ္မွ ေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္ေသာ ကိုယ္
စားလွယ္မ်ားထဲက ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ေရြးခ်ယ္ခန္႔ထား ရေပမည္။ အေျခခံဥပေဒက
လည္း ထိုသို႔ခြင္႔ျပဳထား၍ ထိုသို႔ ျဖစ္မွသာလွ်င္ သဘာဝက်ေပမည္။
သို႔ရာတြင္ ထိုသို႔မဟုတ္ဘဲ ကရင္ျပည္နယ္ ဥကၠ႒ေနရာတြင္ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသမွ အေရြးခံ
ေသာ ဦးေအာင္ပကို ကရင္ျပည္နယ္ဝန္ႀကီးႏွင္႔ ကရင္ျပည္နယ္ဥကၠ႒ ခန္႔ခဲ႔သည္။ ဤသို႔ လုပ္ခဲ႔
ရာတြင္ ကရင္ျပည္နယ္ လူထုသည္လည္းေကာင္း၊ ျပည္နယ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားသည္လည္းေကာင္း
မေက်နပ္၍ ကန္႔ကြက္ခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္ အခ်ည္းႏွီးသာ ျဖစ္ခဲ႔သည္။
ေနာက္ဆံုး၌ ေကာင္စီတြင္ အလုပ္လုပ္၍ မျဖစ္ေတာ႔မွ ဦးေအာင္ပကိုေခၚယူၿပီး ျပည္မတြင္ က်န္းမာ
ေရး ဝန္ႀကီးဌာနေပး၍ ကရင္ျပည္နယ္မွ ေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္ခဲ႔ေသာ ေဒါက္တာေစာလွထြန္းကို
ကရင္ျပည္နယ္ဥကၠ႒ ခန္႔ခဲ႔သည္။
ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္သခင္ႏုသည္ ျပည္နယ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ လူမ်ိဳးစုကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင္႔ ေတြ႕တဲ့
အခါတိုင္း၊ မင္းတို႔အားလံုးကို ငါခ်စ္ပါတယ္၊ သနားပါတယ္၊ မင္းတို႔ အေပၚမွာ ေသြးခြဲစနစ္ (Divide
And Rule) ကို သံုးၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူးဟု မၾကာခဏ ေျပာေလ႔ရွိေသာ္လည္း တကယ္႔
လက္ေတြ႕က်ေသာအခါ ညီညြတ္ၿပီးသား ျပည္နယ္သားမ်ား၊ ညီညြတ္ၿပီးသား လူနည္းစုမ်ားကို ကြဲ
ျပားေအာင္ ဖန္တီးေပးခဲ႔သည္။ ဒီမိုကေရစီ အစစ္ကိုမေပးဘဲ ဝါမိုကေရစီ ကိုသာေပးခဲ႔၏။
Thant Ko Ko Maung
=========================================
အေပၚက အျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ ျမန္မာျပည္မွာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ က်င့္သံုးခဲ့စဥ္က အျဖစ္အပ်က္
ေတြပါ ။
ဒါကို ပို႔စ္အျဖစ္တင္တာဟာ ရႈတ္ခ်ဖို႔မဟုတ္ပါဘူး ။ သခၤန္းစာယူႏိုင္ဖို႔ အဓိကပါ ။ တခ်ိန္တည္းမွာ
လည္း တိုင္းရင္းသားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဗမာလူမ်ိဳးနဲ႔ အျခားတိုင္းရင္းသားေတြအၾကား ဘာေၾကာင့္
ယံုၾကည္မႈတည္ ေဆာက္ဖို႔ ခက္ခဲေနသလဲဆိုတာကို ၊ အထူးသျဖင့္ ဗမာလူမ်ိဳးေတြ ယထာဘူတက်
က် ျပန္သံုးသပ္ႏိုင္ေစဖို႔ အရွိကိုအရွိအတိုင္း ရွင္းရွင္းလင္းလင္း တင္ျပခ်င္တဲ့ ဆႏၵလည္း ပါပါတယ္ ။
ကရင္ေတြအေနနဲ႔ ျမင္ၾကည့္ပါ ။ ၁၉၄၉ ေလာက္ကတည္းက လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡေတြ စေနခဲ့
ေပမယ့္ ႏိုင္ငံေရးအရ ေျဖရွင္းခ်င္သူေတြ အမ်ားႀကီးရွိခဲ့တာေၾကာင့္ ပါလီမန္စနစ္ထဲမွာ ရပ္တည္
လႈပ္ရွားေနသူေတြ ရွိေနခဲ့ပါေသးတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ အေပၚက အျဖစ္အပ်က္ေတြက ယံုၾကည္မႈကို
အနည္းနဲ႔အမ်ား ထိခိုက္ေစတာေတာ့ အမွန္ပါ ။ ရွိၿပီးသား သံသယေတြကို တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း အ
တည္ျပဳေပးသလိုလည္း ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္ ။
ဒီေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ အေျခခံအက်ဆံုး ယံုၾကည္မႈကိုေတာင္ မတည္
ေဆာက္ႏိုင္ေသးတာဟာ ဘာေၾကာင့္လဲလို႔ ေမးစရာျဖစ္လာပါတယ္ ။ အေျဖကလည္း အမ်ားႀကီး
ရွိပါတယ္ ။ ေဒါက္တာလိႈင္ျမင့္ကို ဦးတည္ေရးတဲ့ပို႔စ္ထဲမွာေတာ့ နည္းနည္းပါးပါး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း
ေရးမယ္လို႔ စိတ္ကူးပါတယ္ ။ ေဒါက္တာဇာနည္ေရးတဲ့ေဆာင္းပါးမွာ လူတစ္ေယာက္မွတ္ခ်က္ေပး
ထားတာကို အတုယူေျပာရရင္ေတာ့ - စိတ္ကိုအရွင္ဖြင့္ထားၾကဖို႔ေတာ့ လိုပါမယ္ ၊ မဟုတ္ရင္ေတာ့
က်ေနာ္ေရးတဲ့ အခ်ိဳ႕စာေတြဟာ ဆားလိုျဖစ္တတ္ပါတယ္ ၊ အနာရွိရင္ စပ္တတ္ပါတယ္ ။ ဗမာ
တစ္မ်ိဳးထဲကို ေျပာတာမဟုတ္ပါ ၊ တိုင္းရင္းသားေတြလည္း ပါပါတယ္ ။
မန္ုးကိုကို
၀၇ ၊ ၁၀ ၊ ၂၀၁၁
Submitted by admin on Thursday, 6 October 2011--
ေအာက္တုိဘာလ ၆ရက္။ ေစာသိန္းျမင့္ (ေကအုိင္စီ)
ကရင္ျပည္နယ္၊ ၾကာအင္းဆိပ္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္၊ ဘုရားသုံးဆူေဒသ၌ ယေန႔နံနက္တြင္ တပ္အေျပာင္းအလဲ ျပဳလုပ္ေနေသာ အစုိးရ စစ္တပ္အား ကရင္ပူးေပါင္းတပ္ဖဲြ႕မွ ခ်ဳံခုိတုိက္ခုိက္ခဲ့ရာ အစုိးရစစ္သား ၂ဦးေသဆုံးကာ ၂ဦးမွာ ထိခုိက္ဒဏ္ရာရရွိခဲ့သည္ဟု သိရသည္။
ယေန႔နံနက္ ၉နာရီ ၁၀မိနစ္ခန္႔တြင္ ဘုရားသုံးဆူရွိ အေျမာက္တပ္ဖဲြ႕ကို ျပန္ပုိ႔ေဆာင္ေနသည့္ စစ္ကြပ္ကဲေရးဌာနခ်ဳပ္ စကခ (၅) လက္ေအာက္ခံ ခမရ(၅၄၃)တပ္ရင္း စစ္ေၾကာင္း(၂)အား တုိးတက္ေသာဗုဒၶဘာသာ ကရင္အမ်ဳိးသားတပ္မေတာ္ ဒီေက ဘီေအ (၉၀၂)တပ္ရင္းမွ တပ္ဖဲြ႕၀င္တခ်ဳိ႕ႏွင့္ ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္(ေကအဲန္အယ္လ္ေအ) တပ္ရင္း (၁၆)တုိ႔က တာေဒ့ႏွင့္ ေက်ာက္ဂူေက်းရြာၾကားတြင္ ခ်ဳံခုိတုိက္ခုိက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ဒီေကဘီေအ ၉၀၂တပ္ရင္း တပ္ခဲြ(၃) တပ္ခဲြမွဴး ဗုိလ္ႀကီးေစာေအ၀မ္းက “ႏုိ႔ခ်ဳိးနဲ႔ဗ်ဴဟာကို ျပန္မယ့္ အေျမာက္တပ္ကို ျပန္ပုိ႔တဲ့ ဗုိလ္မွဴးၿဖိဳးသန္႔ေဇာ္ ဦးစီးတဲ့ စစ္ေၾကာင္း(၂)ကို ဒီေန႔မနက္ က်ေနာ္တုိ႔လူေတြ ခ်ဳံခုိတုိက္ခုိက္ခဲ့တယ္။ ပစ္ခတ္မႈျဖစ္တာ ၆မိနစ္ ေလာက္ပဲၾကာမယ္။ အစုိးရတပ္ဘက္က ၂ေယာက္ေသ၊ ၂ေယာက္ဒဏ္ရာရတယ္။ ေျပာက္က်ားဆုိေတာ့ က်ေနာ္ဘက္က ထိ တာ မရွိဘူး။”ဟု ေျပာသည္။
အဆုိပါပစ္ခတ္မႈအတြင္း အစုိးရစစ္တပ္ဘက္မွ ေရွ႕သြားလမ္းျပအျဖစ္ ေခၚေဆာင္ခဲ့သည့္ တာေဒ့ရြာသား ဦးျမသိန္းမွာ ဘယ္ ေျခေထာက္ ျပတ္ထြက္သြားၿပီး ၎အား ဘုရားသုံးဆူမွတဆင့္ ထုိင္းႏုိင္ငံ စံခလေဆး႐ုံသုိ႔ ပို႔ေဆာင္ခဲ့သည္ဟု ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးက ေျပာသည္။
ယေန႔ ေန႔လည္ ၁၁နာရီအခ်ိန္တြင္လည္း ေကာ့ကရိတ္ၿမိဳ႕နယ္ရွိ နန္းေရႊမိတ္ႏွင့္ မာဖာလယ့္ေက်းရြာၾကားတြင္ အစုိးရစစ္တပ္ ခမရ(၅၄၆)၊ ခမရ(၅၄၇)တပ္ရင္းႏွင့္ ဒီေကဘီေအ ကလုိ႔ထူး၀ါးဗ်ဴဟာ၊ ေကအဲန္အယ္လ္ေအ(၁၀၁)တပ္ရင္း ပူးေပါင္းတပ္ဖဲြ႕ မ်ား တနာရီနီးပါးၾကာ တုိက္ပဲြျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီး ႏွစ္ဖက္ထိခိုက္က်ဆုံးမႈကို မသိရွိရေသးေၾကာင္း ဒီေကဘီေအ ေျပာခြင့္ရသူ ဗုိလ္မွဴး ေစာဆန္းေအာင္က ေျပာသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာလကုန္ပုိင္းက ကရင္ျပည္နယ္ အစုိးရ ဖဲြ႕စည္းလုိက္ေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေစ့စပ္ၫွိႏႈိင္းေရးအဖဲြ႕မွ ၿငိမ္း ခ်မ္းေရးစကားေျပာဆိုရန္ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ုံး(ေကအဲန္ယူ)အား လာေရာက္ကမ္းလွမ္းခဲ့ေသာ္လည္း ကရင္ျပည္နယ္ အတြင္း အစုိးရစစ္တပ္ႏွင့္ ကရင္တပ္ဖဲြ႕မ်ားအၾကား ပစ္ခတ္မႈမ်ားမွာ ယခုအခ်ိန္ထိ ဆက္လက္ ျဖစ္ပြားေနဆဲျဖစ္သည္။
ေန႔သစ္
Posted by admin on October 6, 2011 0 Comment
ဘုရားသံုးဆူေဒသ တာ့ဒိန္ရြာနဲ႔ သံျဖဴဇရပ္အၾကားရွိ တဒိန္းရြာေခ်ာင္းေနရာမွာ ၾကံ့ဖြတ္အစိုးရစစ္တပ္ စကခ ၅ လက္ ေအာက္ခံ ခမရ ၅၄၃ တပ္ရင္းကို ဒီေကဘီေအ ၉၀၂ တပ္ရင္းမွ တပ္ခြဲမွဴး ဗိုလ္ႀကီးေအဝမ္း ဦးစီးတဲ့ တပ္ဖြဲ႔ေတြက ဒီက ေန႔ ေအာက္တုိဘာလ ၆ ရက္ေန႔ မနက္ ၉ နာရီေလာက္မွာ ေစာင့္ႀကိဳတိုက္ခိုက္ခဲ့ပါတယ္။ တုိက္ပြဲျဖစ္ပြားခ်ိန္ မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ၾကာခဲ့ၿပီး ၾကံ့ဖြတ္အစိုးရ စစ္တပ္ဘက္မွ ၂ ေယာက္ ဒဏ္ရာရၿပီး ၂ ေယာက္ ေသးဆံုးတယ္လို႔ သိရွိရတယ္။
အလားတူ ဒီကေန႔ ေန႔လည္ ၁၁ နာရီဝန္က်င္ေလာက္က ေကာ့ကရိတ္ၿမိဳ႕အနီး နန္ေရႊမိတ္ရြာနဲ႔ မဲဖာလဲ့ရြာၾကားမွာ ၾကံ့ ဖြတ္အစိုးရစစ္တပ္နဲ႔ ဒီေကဘီေအ ကလိုထူးဝါးဗ်ဴဟာမွ ဗိုလ္ေက်ာ္သက္ ဦးစီးတဲ့ တပ္ဖြဲ႔ေတြ အခ်ိန္တနာရီေလာက္ၾကာ တဲ့အထိ တုိက္ပြဲျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီး ဒီတုိက္ပြဲရဲ႕ ထိခိုက္ေသဆံုးတာေတြကိုေတာ့ မသိရွိရေသးပါ။
Published on Wednesday, 05 October 2011 08:34
Written by KNG
dsc00539ျမန္မာစစ္တပ္ႏွင့္ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဖြဲ႔ (KIA)ၾကား ကခ်င္ျပည္နယ္ အလယ္ပိုင္း၌ ေအာက္တိုဘာ ၄၊ အဂါၤေန႔ တစ္ရက္တည္းျဖစ္ပြားေသာ တိုက္ပြဲမ်ားတြင္ အစိုးရစစ္သား (၄၀) က်ဆုံးေၾကာင္း ေဒသခံမ်ား ေျပာသည္။
ဂ်ာအိန္ယန္ရြာအနီး KIA အရပ္သားတပ္ဖြဲ႔ႏွင့္ ျဖစ္ပြားေသာတိုက္ပြဲမ်ားတြင္ ယင္းစစ္သားမ်ား ေသဆုံးခဲ့ၿပီး ၎တို႔၏ မိခင္တပ္ရင္းမ်ား မသိရဟု ရြာသားမ်ားေျပာသည္။
KIA အရပ္သားတပ္ဖြဲ႔ဘက္မွ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရရိွျခင္း မရွိေၾကာင္း အထက္ KIA စစ္အရာရွိမ်ားေျပာသည္။
KIA ထိန္းခ်ဳပ္သည့္ ဂ်ာအိန္ယန္ရြာ ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ ၎ႏွင့္ဆက္စပ္ေနေသာ ရွဒန္ပါ ေဒသတြင္ အစိုးရတပ္ႏွင့္ KIA တပ္ၾကား ေန႔စဥ္လိုလို စစ္ပြဲမ်ားျဖစ္ေနသည္မွာ ရက္ တစ္ပတ္ ေက်ာ္လာသည္ဟု ေဒသခံမ်ားေျပာသည္။
လိုင္ဇာ ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္မွ KIA အရာရွိမ်ားေျပာဆိုခ်က္အရ ယခုတိုက္ပြဲျဖစ္ရာ ေဒသမ်ားသို႔ ဧရာ၀တီျမစ္ (ကခ်င္လို မလိခႏူ) ေရလမ္းေၾကာင္းအတိုင္း အျမန္စက္ေလွမ်ားျဖင့္ စစ္အင္အား ရာေပါင္းမ်ားစြာ ထိုးေဖာက္၀င္ေရာက္လာျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
jaingyang-myanစစ္ျဖစ္ရာေဒသမွ အေရွ႕ဘက္ မိုင္ ၂၀ေက်ာ္ တ႐ုတ္နယ္စပ္အနီးတြင္ KIA ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္ႏွင့္ အမာခံစခန္းမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ လိုင္ဇာ၊ အလဲန္ဘြမ္၊ ဖလပ္ဘြမ္၊ လိုင္စင္ဘြမ္ႏွင့္ မိုင္ဂ်ာယန္ မ်ားကို အေျခစိုက္ထားသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ယင္း KIA အမာခံစခန္းမ်ားကို တိုက္ခိုက္သိမ္းပိုက္ရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ျမန္မာ စစ္အင္အား ရာေပါင္းမ်ားစြာ အား ထိုေဒသသို႔ ပို႔ထားသည္ဟု လိုင္ဇာမွ KIA စစ္အရာရိွမ်ားေျပာသည္။
ျပီးခဲ့သည့္ ဇြန္လ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္လာျပီးေနာက္ ကခ်င္ျပည္နယ္ရိွ အဓိကလမ္းမၾကီး (၆) ခုကို KIA က ထိန္းခ်ဳပ္ထားဆဲျဖစ္သည္။ ယင္းလမ္းမမ်ားမွာ ျမစ္ၾကီးနား-ကန္ပိုင္တီလမ္း၊ ျမစ္ၾကီးနား-ဗန္းေမာ္လမ္း၊ ဗန္းေမာ္-လြယ္ေဂ်လမ္း၊ ဗန္းေမာ္-ကိုင္ထိပ္-နမ့္ခမ္းလမ္း၊ ျမစ္ၾကီးနား-တႏိုင္းလမ္းႏွင့္ ျမစ္ၾကိီးနား-ဖားကန္႔ လမ္းမ်ားျဖစ္ၾကသည္။
ယခုလို အဓိကလမ္းမမ်ားကို KIA တပ္မ်ား ထိန္းခ်ဳပ္လိုက္ျခင္းေၾကာင့္ အစိုးရစစ္အင္အား အလုံးအရင္းျဖင့့္ KIA ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္ႏွင့္ အမာခံစခန္းမ်ားအား တိုက္ခိုက္သိမ္းပိုက္ရန္ ခက္ခဲေစသည္။
ေအာက္တုိဘာလ ၄ရက္။ ေစာဖိုးမူး (ေကအုိင္စီ)
ကရင္ျပည္နယ္၊ ေကာ့ကရိတ္ၿမိဳ႕နယ္အတြင္း တိုးတက္ေသာ ဗုဒၶဘာသာ ကရင္အမ်ဳိးသား တပ္မေတာ္(ဒီေကဘီေအ) တပ္ဖြဲ႕ ၀င္မ်ား၏ အဆက္မျပတ္သည့္ ေျပာက္က်ားတိုက္ခိုက္မႈမ်ားေၾကာင့္ ျမန္မာစစ္တပ္ ခမရ(၂၀၂)တပ္ရင္းမွ တပ္သား ၄ဦး က်ဆံုးကာ ၃ဦးမွာ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရရွိခဲ့သည္။
ယေန႔နံနက္ ၄နာရီအခ်ိန္ ေကာ့ကရိတ္ၿမိဳ႕အေက်ာ္ ေတာင္ေပၚလမ္းတြင္ တာ၀န္က်ေနေသာ ခမရ(၂၀၂)တပ္ရင္းအား ဒီေက ဘီေအမွ ေျပာက္က်ားတုိက္ခုိက္ခဲ့ရာ အစုိးရတပ္ဘက္က တပ္သား ၁ဦးပဲြခ်င္းေသဆုံးၿပီး ဒဏ္ရာျပင္းထန္သည့္ တပ္သား ၃ ဦးကို ဘားအံၿမိဳ႕ရွိ ေတာင္ကေလး ကုတင္တစ္ရာဆံ့ စစ္ေဆး႐ုံသုိ႔ ပို႔ေဆာင္ကုသခဲ့သည္ဟု တပ္တြင္းမိသားစုမ်ားက ေျပာ သည္။
ဒဏ္ရာရ တပ္သားတစ္ဦး၏ ဇနီးက “အေဒၚတုိ႔ စစ္တပ္မွာ ကိုယ့္မိသားစု စားဖုိ႔ မေလာက္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အေဒၚတုိ႔ အျပင္ ထြက္ၿပီး ေစ်းလုိက္ေရာင္းေနရတယ္။ ဒါေတာင္ အႏုိင္ႏုိင္ပဲ။ အခုလုိမ်ဳိးျဖစ္ေတာ့ ဘာလုပ္ရ ဘာကိုင္ရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ ဘူး။”ဟု ေျပာသည္။
ေတာင္ကေလး စစ္ေဆး႐ံုသို႔ ေရာက္ရွိလာသည့္ ဒဏ္ရာရ တပ္သား ၃ဦးအနက္ တစ္ဦးမွာ ရင္ဘတ္တြင္ က်ည္ ၅ခ်က္ထိ မွန္ကာ ဒဏ္ရာျပင္းထန္သည့္အတြက္ အသက္ရွင္ရန္ အခြင့္အလမ္းနည္းပါးေၾကာင္း ေဆး႐ံု၀န္ထမ္းမ်ားက ေျပာဆုိေနၾက သည္။
သို႔ေသာ္လည္း ၎တို႔တပ္ဖြဲ႕ကို လာေရာက္ပစ္ခတ္ခဲ့သည့္ ဒီေကဘီေအ တပ္ရင္းနံပါတ္ကိုမူ အတိအက် မသိရွိရေသးေပ။
အလားတူ ယမန္ေန႔ကလည္း ေကအဲန္အယ္လ္ေအ (၁၀၁)တပ္ရင္းႏွင့္ ဒီေကဘီေအ ကလုိ႔ထူး၀ါဗ်ဴဟာတုိ႔ ပူးေပါင္း၍ အဆုိပါ ခမရ(၂၀၂)အား ေအာက္ဘုိတဲေနရာတြင္ ၀င္ေရာက္တုိက္ခုိက္ခဲ့ရာ အစုိးရစစ္တပ္ဘက္မွ ၆ဦးက်ဆုံးၿပီး ၁ဦးဒဏ္ရာ ရရွိကာ ကရင္တပ္ဖဲြ႕ဘက္က ထိခုိက္မႈမရွိေၾကာင္း ဗုိလ္မွဴးေစာဆန္းေအာင္ ေျပာသည္။
“မေန႔ ေန႔လည္ေလာက္ကျဖစ္တဲ့ တိုက္ပြဲက တစ္နာရီခြဲေလာက္ေတာ့ ၾကာတယ္။ အစိုးရတပ္က ၆ေယာက္ေသတယ္။ ၁ေယာက္က ဒဏ္ရာရေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ ပူးေပါင္းတပ္ဖြဲ႕ဘက္က ထိခိုက္မႈ တစံုတရာ မရွိပါဘူး။”ဟု ဗိုလ္မွဴးေစာဆန္းေအာင္က ဆိုသည္။
ယခုလို ထိခိုက္က်ဆံုးမႈ မ်ားျပားသည့္ ခမရ(၂၀၂)တပ္ရင္းမွာ ဘားအံၿမိဳ႕ အေျခစိုက္ တပ္မ(၂၂)၏ လက္ေအာက္ခံ တပ္ရင္း တစ္ရင္းျဖစ္သည္။
